O małym jeżu, który tupał

— Bajka do czytania —

W małym, zielonym lesie mieszkał jeżyk o imieniu Jaś. Jaś był bardzo wesołym jeżykiem, ale kiedy coś szło nie po jego myśli, zaczynał tupać swoimi małymi łapkami i głośno krzyczeć.

Pewnego dnia Jaś chciał zjeść ciasteczko, ale mama powiedziała, że najpierw musi zjeść obiad. Jaś zatupał, zatupał i zaczął krzyczeć: „Nie chcę obiadu! Chcę ciasteczko!” Jego kolce zjeżyły się ze złości.

Mama jeżyk spokojnie powiedziała: „Widzę, że jesteś zły. Ale krzyki i tupanie nie pomogą. Może zamiast tego weźmiemy głęboki oddech?” Jaś nie słuchał i tupał dalej, aż obudził śpiącą obok sowę.

Sowa Helunia otworzyła jedno oko i powiedziała: „Kto tak hałasuje? Mały jeżyku, twój tupot słychać aż w mojej dziupli. Czy wiesz, że kiedy się złościsz, możesz zamiast tupać potupać w poduszkę albo pójść do ogrodu i ulepić bałwana z liści?”

Jaś przestał tupać i spojrzał na sowę. „Ulepić bałwana? A to pomaga?” – zapytał. „Tak,” odparła sowa, „kiedy zamienisz złość w zabawę, złość odchodzi. Spróbuj!”

Jaś pobiegł do ogrodu i zaczął zbierać liście. Ulepił małego bałwana z liści i patyków. Gdy go skończył, poczuł się dużo lepiej. Jego kolce opadły, a na twarzy pojawił się uśmiech.

Mama podeszła do niego i przytuliła go. „Widzisz? Złość minęła, a ty zrobiłeś coś kreatywnego. Następnym razem, gdy poczujesz złość, pamiętaj o głębokim oddechu i o liścianym bałwanie.” Jaś skinął głową.

Wieczorem Jaś leżał w swoim łóżeczku. Patrzył przez okno na gwiazdy i myślał o tym, jak przyjemnie było przestać tupać i zamiast tego bawić się. Zamknął oczy, a cisza otuliła go jak miękki kocyk. Dobranoc, mały jeżyku, śpij spokojnie.