Dwa zajączki i jedna marchewka

— Bajka do czytania —

Na skraju pola mieszkały dwa małe zajączki — Pyzia i Fuzia. Były braćmi i wszystko robiły razem: razem skakały, razem spały i razem szukały jedzenia. Pewnego dnia znalazły coś wspaniałego — wielką, soczystą marchewkę. Ale była tylko jedna.

„To moja marchewka!” — zawołał Pyzia. „Ja ją pierwszy zobaczyłem!” „Nieprawda, moja!” — pisnęła Fuzia. „To ja ją wykopałam!” Zajączki zaczęły się przeciągać marchewkę z łapki do łapki, coraz głośniej, coraz bardziej złe.

Nagle marchewka wyślizgnęła się i potoczyła prosto do norki starego, mądrego królika. Królik wyjrzał i spojrzał na zasapane zajączki. „O co się tak kłócicie?” — zapytał spokojnie.

„O marchewkę!” — powiedziały razem. „Bo jest tylko jedna, a my jesteśmy dwa.”

Mądry królik uśmiechnął się. „A próbowaliście się nią podzielić?” Zajączki spojrzały na siebie zdziwione. O tym nie pomyślały. Królik wziął marchewkę i przegryzł ją dokładnie na pół. „Proszę. Teraz każdy ma połowę.”

Pyzia ugryzł swoją połówkę. Była słodka i chrupiąca. Fuzia ugryzła swoją. Też była pyszna! „Wiesz co?” — powiedział Pyzia. „Połowa marchewki zjedzona razem z bratem smakuje lepiej niż cała marchewka w pojedynkę.”

„Bo kiedy się dzielisz” — dodał mądry królik — „nie tracisz połowy. Zyskujesz uśmiech kogoś, kogo kochasz.”

Zajączki podziękowały królikowi i poskakały do domu, trzymając się za łapki. A wieczorem, zanim zasnęły, obiecały sobie, że już zawsze będą się wszystkim dzielić — i marchewką, i kołderką, i każdym dobrym snem.