Bajka o zygzaku i złomku

— Bajka do czytania —

W małym, kolorowym miasteczku mieszkał zygzak – mała, żółta linia, która uwielbiała się wyginać i skakać. Każdego dnia biegał po podwórku, tworząc śmieszne wzory. Obok niego leżał złomek – malutki, srebrny kawałek metalu, który błyszczał w słońcu. Zygzak i złomek byli najlepszymi przyjaciółmi, choć wyglądali zupełnie inaczej.

Pewnego dnia zygzak poczuł się smutny. „Dlaczego jestem taki krzywy i nie mogę być prosty jak inne linie?” – zapytał złomka. Złomek uśmiechnął się i powiedział: „Ale twoje zygzaki są zabawne! Kiedy tańczysz, wszyscy się śmieją z radości.”

Złomek też czasami martwił się o siebie. „Jestem taki mały i szorstki, kto by mnie chciał?” – westchnął. Wtedy zygzak przytulił go swoim miękkim zgięciem. „Jesteś błyszczący jak gwiazda na niebie. Gdyby nie ty, nie mógłbym odbijać światła.”

Postanowili razem pójść na plac zabaw. Zygzak skakał po ślizgawce, a złomek turlał się obok, wydając dźwięk „ding-ding”. Inne zabawki patrzyły na nich z podziwem. „Jak wy to robicie, że tak dobrze się bawicie?” – zapytała piłka. „Po prostu lubimy być sobą” – odpowiedział zygzak.

Nagle usłyszeli płacz. To mała kredka zgubiła swoją nakrętkę. „Bez niej nie mogę rysować” – szlochała. Złomek podtoczył się do niej: „Nie martw się, ja mogę być twoją nakrętką! Jestem mały i pasuję idealnie.” Kredka uśmiechnęła się i dokończyła rysunek słońca.

Zygzak zobaczył, że huśtawka się zepsuła – jej łańcuch zrobił się sztywny. „Zrobię zygzakowaty wzór, żebyś znów mogła się huśtać!” – zawołał i zaczął tańczyć wokół łańcucha. Huśtawka zaskrzypiała, ale potem znów zaczęła się radośnie poruszać.

Wieczorem, gdy gwiazdy zaczęły mrugać, zygzak i złomek usiedli na pagórku. „Dziękuję, że jesteś moim przyjacielem” – szepnął złomek. „Dziękuję, że jesteś” – odpowiedział zygzak i zwinął się w kłębek obok niego. Wokół nastała cisza, a księżyc delikatnie oświetlił ich małe kształty.

Wtedy poczuli, że są potrzebni tacy, jacy są – zygzak krzywy i skaczący, złomek mały i błyszczący. I właśnie dlatego świat był piękniejszy.