Mruczek i nocna gwiazda

— Bajka do czytania —

Mruczek był małym, puszystym kotkiem, który mieszkał w przytulnym domku z ogródkiem. Całymi dniami biegał za piłką i gonił motyle, ale gdy zapadał zmrok, wcale nie chciał iść spać.

Pewnego wieczoru, gdy słońce już zaszło, Mruczek zobaczył starego psa Borysa drzemiącego na werandzie. 'Dlaczego ty zawsze śpisz, gdy jest ciemno?' – zapytał Mruczek.

Borys otworzył jedno oko i mruknął: 'Bo noc to czas na odpoczynek, mały. Wtedy gwiazdy śpiewają ciche piosenki.' Mruczek nie rozumiał, więc postanowił sam sprawdzić.

Kiedy wszyscy w domu poszli spać, Mruczek zaczął głośno miauczeć i ganiać za własnym ogonem. Obudził tym chomika Feliksa, który spanikowany krążył w swojej klatce.

Feliks powiedział: 'Mruczku, proszę, bądź cicho. Ja muszę spać, bo jutro mam dużo biegania w kółku.' Mruczkowi zrobiło się przykro.

Postanowił więc wyjść do ogrodu i po prostu usiąść pod jabłonią. Spojrzał w niebo i zobaczył mnóstwo gwiazd. Były takie spokojne.

Wtedy usłyszał cichy szum wiatru i dalekie pohukiwanie sowy. Zrozumiał, że noc ma swoje własne, delikatne dźwięki. Nie trzeba hałasować.

Mruczek położył się na miękkiej trawie, a gwiazdy mrugały do niego. Poczuł się senny i bezpieczny.

Wrócił do swojego koszyka, zwinął się w kłębek i szepnął: 'Dobranoc, gwiazdy.' I zasnął spokojnie, marząc o latających motylach.