Złotowłosa i spadająca gwiazdka

— Bajka do czytania —

Mała Złotowłosa mieszkała z rodzicami w domku na skraju lasu. Miała długie, złote włosy, które lśniły jak promienie słońca. Każdego wieczoru siadała na werandzie i patrzyła w niebo pełne gwiazd.

Pewnego wieczoru, gdy już zmrużyła oczy, zobaczyła jasną smugę na niebie. To spadająca gwiazdka! Złotowłosa wstała i powiedziała: – Muszę ją znaleźć!

Wzięła swoją ulubioną latarenkę i poszła w stronę lasu. Ścieżka była miękka od mchu, a drzewa szeptały cicho. Nagle usłyszała cichutki płacz.

Za krzakiem siedziała mała gwiazdka. Była cała złota i ciepła, ale smutna. – Zgubiłam się – wyszeptała. – Nie mam siły wrócić na niebo.

Złotowłosa pogłaskała ją delikatnie. – Pomogę ci – powiedziała. – Będę cię niosła aż na polanę, gdzie niebo jest najbliżej.

Szły razem przez las. Gwiazdka świeciła tak jasno, że Złotowłosa nie bała się ciemności. Spotkały sówkę, która pokazała im drogę.

Na polanie Złotowłosa spojrzała w górę. – Spróbuj wzlecieć – szepnęła. Gwiazdka zamrugała i uniosła się w powietrze, coraz wyżej, aż dołączyła do swoich sióstr.

Złotowłosa pomachała jej na pożegnanie i wróciła do domu. Była bardzo zmęczona, ale szczęśliwa. Wsunęła się pod kołdrę i zamknęła oczy. Przez okno widziała znajomą gwiazdkę, która mrugnęła do niej przyjaźnie. – Dobranoc, gwiazdeczko – szepnęła i zasnęła.