Bajka o przyjaźni małej rybki

— Bajka do czytania —

Nad brzegiem jeziora mieszkał mały Kuba. Miał w rękach wędkę z czerwoną kropką i patrzył, jak woda tańczy w słońcu. Nagle coś pociągnęło – złapał złotą rybkę!

Rybka miała małe, lśniące łuski jak słoneczne promyki. „Puszczaj mnie, proszę” – szepnęła cieniutkim głosikiem. Kuba zdziwił się – nigdy nie słyszał mówiącej rybki.

„Nie bój się” – powiedział i ostrożnie wyjął haczyk. Rybka zanurkowała wesoło w wodzie, po czym wyskoczyła z powrotem. „Jesteś dobrym chłopcem” – powiedziała. „Mam dla ciebie magiczny kamyk.”

Zamiast życzeń, kamyk dawał radość, gdy się nim dzieliłeś. Kuba wziął go do ręki – był ciepły i gładki. „Dziękuję!” – zawołał, a rybka zniknęła w głębinie.

Kuba pobiegł do domu i spotkał Lilkę, która płakała, bo zgubiła swoją ulubioną zabawkę. „Poczekaj” – powiedział i położył kamyk na jej dłoni. Lilka poczuła się lepiej – zaczęła się uśmiechać.

Potem kamyk powędrował do małego Wojtka, który nie mógł dosięgnąć swojej piłki. Gdy dotknął kamyka, poczuł przypływ siły i łatwo po nią sięgnął. „Dziękuję!” – uśmiechnął się.

Kuba zrozumiał, że dzielenie się czyni każdego szczęśliwszym. Wieczorem położył się do łóżka, trzymając kamyk pod poduszką. Złota rybka sama do niego przypłynęła – we śnie. Tańczyła wśród fal i szeptała: „Jesteś wspaniałym przyjacielem”.

Noc otuliła jezioro ciszą. Gwiazdy mrugały nad wodą, a Kuba spał spokojnie, uśmiechając się do przygody, którą przeżył. Prawdziwą magią jest dzielenie się – to najpiękniejszy prezent.