Przyjaźń zajączka, lisa i kogutka

— Bajka do czytania —

W zielonym lesie, gdzie brzozy szumiały cicho, a słońce przebijało się przez liście, mieszkały trzy zwierzątka: zajączek Tupot, lis Chytrusek i kogutek Kukuryk.

Tupot miał mięciutkie, szare futerko i dwoje wielkich uszu, które zawsze nasłuchiwały odgłosów lasu. Uwielbiał skakać po łące i zbierać stokrotki. Każdego ranka witał wschód słońca, robiąc trzy podskoki w górę.

Chytrusek był rudym lisem o bystrych oczach i puszystym ogonie. Mieszkał w głębokiej norze pod starym dębem. Często wymykał się, by podglądać inne zwierzęta, ale rzadko z kimś rozmawiał. Myślał, że sam poradzi sobie najlepiej.

Kukuryk był odważnym kogutkiem o czerwonym grzebieniu i złotych piórach na skrzydłach. Codziennie o świcie budził wszystkich swoim głośnym „kukuryku!”. Lubił się przechadzać po płocie i opowiadać sąsiadom ciekawe historie.

Pewnego popołudnia Tupot wybiegł na polanę pełną mniszków, aby zebrać bukiet dla mamy. Biegał i skakał tak radośnie, że nie zauważył, kiedy oddalił się od swojej norki. Nagle zorientował się, że jest zgubiony – wszystkie drzewa wyglądały tak samo, a ścieżki się poplątały. Usiadł na kamieniu i zapłakał cichutko.

Chytrusek usłyszał to płacz i wyjrzał zza krzaków. – Hm, mały zajączek sam w lesie – pomyślał. – Mógłbym go zaprowadzić do wilka dla żartu. Ale coś go powstrzymało. W tym momencie nadleciał Kukuryk i krzyknął: – Chytrusku! Nie bądź taki! Pomóżmy mu, przecież każdy kiedyś potrzebuje pomocy. Lis zmarszczył czoło, ale po chwili skinął ogonem.

Chytrusek podszedł do Tupota i powiedział łagodnie: – Nie martw się, znam każdą ścieżkę w lesie. Zaprowadzę cię do domu. Kukuryk poleciał przodem, by oznajmić mamie zajączka, że syn wraca. Szli razem, a Tupot dziękował lisowi za każdym razem, gdy ten wskazywał właściwy kierunek.

Wieczorem, kiedy gwiazdy zaczęły migotać na niebie, wszystkie trzy zwierzątka usiadły na polanie. Tupot oparł się o Chytruska, a Kukuryk przykucnął obok. – Dziękuję wam – szepnął zajączek. – Jesteście prawdziwymi przyjaciółmi. Lis poczuł, jak ciepło rozlewa mu się w sercu, i postanowił, że od tej pory zawsze będzie pomagać innym. Powoli zamykali oczy, a gwiazdy kołysały ich do snu.