Zajączek i tajemniczy ogród

— Bajka do czytania —

W małej lesnej dolinie, gdzie trawy szeleściły jak jedwab, mieszkał biały zajączek o imieniu Puszkuś. Był najbardziej ciekawskim stworzeniem w całej okolicy - każdego ranka wyruszał na poszukiwanie nowych przygód. Pewnego dnia, gdy biegł wzdłuż strumyka, zauważył coś niezwykłego... małe, połyskujące drzwiczki ukryte w korzeniach starego dębu.

Puszkuś ostrożnie pchnął łapką drzwiczki, które uchyliły się z cichym skrzypnięciem. Za nimi rozciągał się najpiękniejszy ogród, jaki kiedykolwiek widział - kwiaty świeciły wszystkimi kolorami tęczy, a w powietrzu unosił się słodki zapach miodu. Najdziwniejsze jednak było to, że rośliny... mówiły! Małe stokrotki śmiały się cichutko, gdy wiatr łaskotał ich płatki.

W samym środku ogrodu stał smutny krzak róży, którego kolce były tak duże, że nikt nie śmiał się do niego zbliżyć. Puszkuś, choć trochę przestraszony, podszedł powoli i zapytał: 'Dlaczego jesteś taki smutny?'. Róża westchnęła: 'Nikt mnie nie lubi, bo wszyscy boją się moich kolców. A ja po prostu chcę mieć przyjaciół...'

Zajączek usiadł obok róży i zaczął opowiadać jej o swoich leśnych przygodach. Z każdą minutą róża stawała się coraz weselsza, a jej kolce... magicznie się zmniejszały! Okazało się, że gdy była szczęśliwa, jej ostre kolce zamieniały się w miękkie listki. Inne kwiaty, widząc to, zaczęły podchodzić bliżej, nie bojąc się już różanych kolców.

Nagle z krzaków wyskoczył mały jeżyk o imieniu Igiełka. 'Uważajcie!' - zawołał. 'Zły ogrodnik chce zniszczyć nasz magiczny ogród, żeby zbudować tu parking!'. Wszystkie kwiaty i zwierzęta ogrodu przeraziły się tej wiadomości. Puszkuś jednak nie zamierzał się poddawać. 'Musimy coś wymyślić!' - powiedział stanowczo.

Puszkuś zebrał radę wszystkich mieszkańców ogrodu. Stokrotki zaproponowały, by ukryć wejście za zasłoną bluszczu. Motyle obiecały rozpraszać uwagę ogrodnika, latając mu przed oczami. A róża... róża miała najważniejsze zadanie - swoją magią miała sprawić, by parking wydawał się ogrodnikowi brzydki i niepotrzebny.

Następnego ranka, gdy ogrodnik przyszedł z łopatą, spotkała go niespodzianka. Wejście do ogrodu zniknęło, motyle tańczyły przed jego nosem, a gdy tylko pomyślał o parkingu, czuł dziwny niepokój. 'Chyba to nie jest dobry pomysł' - mruknął do siebie i odszedł. Magicznym mieszkańcom ogrodu udało się ocalić swój dom!

Od tamtego dnia Puszkuś stał się strażnikiem tajemniczego ogrodu. Codziennie odwiedzał nowych przyjaciół, a szczególnie różę, która teraz zawsze uśmiechała się promiennie. Wieczorami, gdy księżyc oświetlał leśną polanę, zajączek zasypiał wtulony w miękkie płatki róży, marząc o nowych przygodach, które przyniesie jutro.