Wróbelek Filip i okruszek przyjaźni

— Bajka do czytania —

W małym gniazdku na starym klonie mieszkał wróbelek Filip. Każdego ranka budził się z pierwszym promieniem słońca i ćwierkał wesoło: „Dzień dobry, świecie!”.

Pewnego dnia Filip znalazł na ziemi pyszny, złocisty okruszek chleba. Był taki duży, że ledwo mógł go unieść w dziobku. Uradowany poleciał na swoją gałązkę, żeby go schować.

Po drodze zobaczył małą sikorkę, która smutno przysiadła na płocie. „Nie mam nic do jedzenia” – powiedziała cicho. Filip spojrzał na swój okruszek i poczuł, że chce pomóc.

„Weź połowę” – zaćwierkał i podzielił okruszek. Sikorka uśmiechnęła się i podziękowała. Razem zjedli mały poczęstunek, a Filip poczuł w brzuszku przyjemne ciepło.

Nagle przyleciał jeszcze gil z czerwoną piersią. „Czy mogę się do was przyłączyć?” – zapytał nieśmiało. Filip został już tylko kawałeczek, ale bez wahania podał go gilowi.

„Dziękuję” – zaświergotał gil. I wtedy stało się coś niespodziewanego – sikorka i gil przynieśli Filipowi małą jagodę i listek mięty. „To dla ciebie, za twoje dobre serce” – powiedzieli.

Filip był bardzo szczęśliwy. Zrozumiał, że kiedy się dzielisz, dostajesz coś jeszcze cenniejszego – przyjaciół. Wieczorem wszystkie ptaki spały obok siebie, cicho ćwierkając.

Gdy zapadł zmrok, Filip wrócił do swego gniazdka. Nad klonem zapaliły się pierwsze gwiazdy, a wróbelek zamknął oczy i wyszeptał: „Dobranoc, przyjaciele. Dobranoc, świecie.” Potem zasnął spokojnie, otulony miłym wspomnieniem dzielenia się.