Kropelka i tajemnica wody

— Bajka do czytania —

Wysoko na niebie, w miękkiej, puszystej chmurce mieszkała mała kropelka wody o imieniu Kropelka. Miała przezroczysty, błyszczący płaszczyk i uwielbiała patrzeć w dół na zielony świat. Każdego dnia siadała na brzegu chmurki i obserwowała, jak ludzie, zwierzęta i rośliny bawią się na ziemi.

Kropelka była bardzo ciekawska. „Dlaczego wszyscy na dole są tacy szczęśliwi, gdy pada deszcz?” – zastanawiała się. Postanowiła, że pewnego dnia zobaczy to na własne oczy. I tak, gdy słońce schowało się za chmurą, a wiatr zaczął delikatnie kołysać niebem, Kropelka odważyła się skoczyć.

Zamknęła oczy i poleciała w dół. Lecąc, wirowała i tańczyła w powietrzu, a inne kropelki dołączały do niej. Razem tworzyły srebrzysty deszcz. Kiedy wylądowała na dużym zielonym liściu, poczuła, jak jest lekka i czysta. Liść uśmiechnął się do niej: „Dziękuję, Kropelko! Dzięki tobie mam siłę, żeby rosnąć.”

Kropelka przesuwała się dalej – po łodydze, aż do ziemi. Tam spotkała maleńkiego dżdżowniczkę, który powiedział: „Woda to życie! Bez ciebie ziemia byłaby sucha i twarda, a ja nie mógłbym kopać tuneli.” Kropelka poczuła się bardzo ważna i szczęśliwa, że może pomagać.

Następnie trafiła do strumyka, który płynął radośnie wśród kamieni. Strumyk zabrał ją w podróż przez łąki i lasy. Po drodze Kropelka zobaczyła, jak ptaki piją wodę, a kwiaty otwierają płatki. „Woda jest jak magia” – szepnęła róża, kąpiąc się w kroplach.

Po wielu przygodach Kropelka poczuła, że robi się lekka i unosi się do góry. Słońce ogrzało ją swoimi promieniami i zamieniło w maleńką parę. Kropelka wzleciała wysoko, znów do chmur. „Wracam do domu” – uśmiechnęła się, wirując w beztroskim tańcu.

Wieczorem chmurka stała się miękka jak poduszka. Kropelka położyła się wygodnie i patrzyła, jak na niebie zapalają się pierwsze gwiazdy. Wiedziała, że jutro znów może wyruszyć w podróż, ale teraz czas na odpoczynek. Cicho nuciła kołysankę o deszczu i śnie.

I tak Kropelka zasnęła, otulona smugą srebrzystego blasku, wiedząc, że woda jest najpiękniejszym darem dla całego świata. Każda kropla ma swoją historię, a dziś Kropelka opowiedziała swoją. Dobranoc, mała Kropelko – szepnęły gwiazdy.