Myszka Toskania i cudowna podróż po Italii

— Bajka do czytania —

W małej wiosce w Toskanii, gdzie wzgórza były pokryte złotymi polami i zielonymi winnicami, mieszkała mała myszka o imieniu Toskania. Każdego wieczoru siadała na swoim kamiennym progu i patrzyła w dal, na migoczące światła odległych miast. Jej serce pełne było ciekawości – chciała zobaczyć, co kryje się za pagórkami, o których szeptał wiatr.

Pewnego ranka, gdy słońce wstało nad toskańskimi wzgórzami, Toskania spakowała mały plecak z kawałkiem sera i listkiem winorośli. „Dziś wyruszam w podróż!” – pisnęła radośnie do swojej przyjaciółki, biedronki Karmenu. Karmenu zatrzepotała skrzydłami i poleciała obok, by jej towarzyszyć.

Pierwszym przystankiem było miasto pełne fontann i gołębi. Toskania wdrapała się na dach starego kościoła i zobaczyła ogromny plac, na którym ludzie śmiali się i jedli lody. Nagle zobaczyła małego ptaszka, który płakał pod ławką. „Zgubiłem okruszek chleba, który niosłem mamie” – zaćwierkał. Toskania bez wahania podzieliła się swoim serem, a ptaszek uśmiechnął się szczęśliwy.

Druga przygoda zaprowadziła ją do Wenecji, miasta na wodzie. Tam poznała weneckiego kota Massimo, który pływał małą gondolą. „Wsiadaj, myszko, pokażę ci kanały!” – mruknął. Płynęli pod mostami, a woda połyskiwała w słońcu jak setki diamentów. Kot opowiedział jej o skarbie, który każdy może znaleźć: o uśmiechu i dobroci.

Kiedy słońce zaczęło zachodzić, Toskania dotarła do Rzymu. Usiadła na schodach przy fontannie, a wokół niej zgromadziły się małe stworzenia – jeż, wiewiórka i dwa gołębie. „Każdy z nas przyniósł coś od siebie” – powiedział jeż. Podzielili się orzechami, ziarnami i jagodami. Toskania opowiedziała im o swojej małej wiosce i o tym, jak bardzo za nią tęskni.

Nagle poczuła ciepło w sercu. Zrozumiała, że choć Włochy są pełne cudów, największym skarbem jest dom i przyjaciele. Pożegnała nowych znajomych i wyruszyła w drogę powrotną, niosąc w plecaku nie ser, ale wspomnienia pełne radości.

Gdy wróciła do Toskanii, księżyc już wisiał nad wzgórzami. Karmenu spotkała ją na progu. „Jak było?” – zapytała. „Pięknie” – szepnęła Toskania. „Ale najpiękniej jest tutaj, z tobą, pod naszym niebem pełnym gwiazd.”

Myszka wślizgnęła się do swojego małego domku, owinęła się liściem winorośli i zamknęła oczy. Gwiazdy nad Toskanią migotały cicho, a wiatr niósł zapach lawendy. Sen przyszedł do niej lekko, jak letni powiew. Dobranoc, mała myszko. Dobranoc, Italio.