Borys, wilk z wielkim sercem

— Bajka do czytania —

W głębi starego lasu mieszkał młody wilk o imieniu Borys. Miał siwe futro i wielkie serce, ale wszystkie inne zwierzęta bały się go, bo słyszały, że wilki są groźne. Borys czuł się samotny i tęsknił za przyjaciółmi.

Pewnego dnia Borys postanowił poszukać kogoś do zabawy. Najpierw spotkał zająca, który na jego widok uciekł w popłochu. Borys westchnął – znowu to samo.

Potem zobaczył wiewiórkę zbierającą orzechy. 'Cześć!' – powiedział Borys, ale wiewiórka natychmiast schowała się w dziupli. Borys usiadł pod drzewem i poczuł łzę w oku.

Wtem usłyszał ciche piski. To mały ptaszek – rudzik – leżał na ziemi, skrzydło miał zranione. Borys pomyślał: 'Muszę mu pomóc'. Delikatnie wziął ptaszka w pysk i przeniósł do swojej jaskini.

W jaskini opatrzył skrzydło liśćmi babki i owinął je mchem. Rudzik patrzył na niego z wdzięcznością. 'Dziękuję, jesteś dobrym wilkiem' – zaćwierkał słabo. Borys uśmiechnął się pierwszy raz od dawna.

Wieść o tym, co zrobił wilk, rozniosła się po lesie. Zając i wiewiórka podeszli ostrożnie do jaskini. 'Widzieliśmy, jak pomogłeś rudzikowi' – powiedzieli. 'Przepraszamy, baliśmy się ciebie niepotrzebnie'.

Od tego dnia Borys nie był już sam. Zając, wiewiórka, rudzik i inne zwierzęta często go odwiedzali. Borys zrozumiał, że czasami wystarczy jeden dobry uczynek, by zdobyć zaufanie.

Wieczorem, gdy las pogrążył się w ciszy, Borys leżał na mchu i patrzył w gwiazdy. Czuł się szczęśliwy i wiedział, że przyjaźń jest najcenniejszym skarbem. Po chwili zasnął, a gwiazdy cicho mrugały nad jego jaskinią.