Wielkanocny króliczek i odważna księżniczka

— Bajka do czytania —

W królestwie Wiosennych Łąk mieszkał mały, puszysty króliczek o imieniu Zajączek. Miał mięciutkie, brązowe futerko i długie uszy, które zawsze sterczały na baczność. Każdej wiosny Zajączek pomagał przygotować pisanki dla wszystkich dzieci. Niestety, tuż przed Wielkanocą zgubił swój koszyczek pełen kolorowych jajek!

Zajączek biegał po łące, zaglądał pod krzaki i za kamienie, ale koszyczka nigdzie nie było. Zasmucony usiadł na polanie i westchnął. – Co teraz zrobię? – szepnął. – Bez pisanek dzieci będą smutne.

Wtedy zza drzew wyszła księżniczka Zosia w sukience w kolorze wiosennego nieba. Miała złote loki i uśmiech jak słońce. – Dlaczego płaczesz, króliczku? – zapytała łagodnie. Zajączek opowiedział o swoim zmartwieniu. – Nie martw się! – powiedziała Zosia. – Razem znajdziemy twój koszyczek.

Ruszyli przez łąkę. Nagle przed nimi pojawił się szeroki strumyk. Woda płynęła szybko i głośno. – Jak przejdziemy? – zmartwił się króliczek. Księżniczka rozejrzała się i zobaczyła długi, gruby patyk. – Zróbmy mostek! – zawołała. Razem położyli patyk na kamieniach i ostrożnie przeszli na drugą stronę.

Dalej ścieżka prowadziła przez las. Usłyszeli ciche pukanie – to dzięcioł walił w drzewo. – Czy widziałeś koszyczek z pisankami? – zapytał Zajączek. Dzięcioł zastukał w odpowiedzi: – Stuku-puk! Widziałem! Leży w krzakach malin, tam za pagórkiem!

Pobiegli we wskazanym kierunku. Za pagórkiem stał wielki krzak, a w nim – ich koszyczek! Pisanki były całe i zdrowe, tylko jedna poturlała się pod liście. Zajączek podskoczył z radości. – Dziękuję, księżniczko! Bez ciebie nie dałbym rady.

Księżniczka Zosia uśmiechnęła się. – To dzięki twojej odwadze i mojej pomocy. Razem możemy wszystko! Zajączek podarował Zosi najpiękniejszą pisankę – w kropki i gwiazdki. Potem pobiegł dalej, aby rozdać resztę jajek dzieciom.

Gdy słońce zaszło, księżniczka wróciła do zamku. Położyła się do łóżka, a przez okno wpadało światło gwiazd. – Jaki piękny dzień – szepnęła. – Pomaganie jest jak magia. Zamknęła oczy i zasnęła spokojnie, słysząc w oddali ciche stukanie króliczych łapek. Dobranoc, mała księżniczko.