Bajka o wielkanocnym króliczku i zapomnianych jajkach

— Bajka do czytania —

W złotym zamku mieszkała księżniczka Julia, która bardzo lubiła Wielkanoc. Niestety, w tym roku ktoś zgubił wszystkie kolorowe jajka przygotowane do koszyczków. Bez nich święta nie mogły być radosne – zamek okrył się smutkiem.

Pewnego ranka, gdy księżniczka spacerowała po ogrodzie, ujrzała małego szarego króliczka z różowym noskiem. Zwierzątko trzymało w łapkach jedno jajko – to było ostatnie, które zostało w trawie. „Nazywam się Puszka” – powiedział króliczek. „Słyszałem o twoim zmartwieniu. Może pomogę znaleźć resztę?”

Księżniczka uśmiechnęła się do małego przyjaciela. Razem zaczęli szukać. Puszka skakał po łące, zaglądając pod krzaki i za kamienie. Nagle usłyszeli cichy śmiech – za starym dębem siedział rycerz Łukasz i malował kolejne jajko. „To ja je zabrałem!” – przyznał się rycerz. „Chciałem sprawić niespodziankę i ozdobić nimi drzwi każdego pokoju.”

Księżniczka nie była zła. „To piękny pomysł, ale martwiłam się, że zniknęły na zawsze” – powiedziała. Króliczek Puszka zaproponował, aby wspólnie rozwiesić jajka w całym zamku. Rycerz przyniósł koszyk, a króliczek wskazywał, gdzie umieścić każde jajko. Wkrótce korytarze i sale wypełniły się kolorowymi pisankami.

Gdy wszystkie jajka wisiały na wstążkach, zamek znów stał się wesoły. Księżniczka podziękowała Puszkowi i rycerzowi. „Jesteś najmniejszym, a tak wiele zdziałałeś” – powiedziała do króliczka. Puszka odpowiedział: „Czasem wystarczy trochę dobrej woli i przyjaciół, żeby naprawić każdy kłopot.”

Następnego dnia, w Wielką Niedzielę, książęta i księżniczki z sąsiednich królestw przybyli na świętowanie. Każdy podziwiał jajka i pytał, kto je zawiesił. Julia wskazała na Puszkę. „To ten mały króliczek o wielkim sercu” – mówiła. Od tej pory każdej wiosny króliczek wracał do zamku, by pomóc w przygotowaniach.

Puszka nauczył wszystkich, że nawet najmniejszy mieszkaniec lasu może być bohaterem. Wystarczy być życzliwym i odważnym, by zmienić smutek w radość. A księżniczka Julia każdego ranka wychodziła do ogrodu, czekając na przyjaciela z różowym noskiem.

I tak, dzięki pomocy małego wielkanocnego króliczka, święta w królestwie były najpiękniejsze z możliwych. Historia ta pokazuje, że dobro i współpraca zawsze przynoszą szczęście.