Wielkanocny koszyk zajączka Rysia

— Bajka do czytania —

W małym, zielonym lesie mieszkał zajączek Rysio. Każdej wiosny najbardziej lubił przygotowywać koszyczek wielkanocny dla swojej babci Zosi. Ale w tym roku coś poszło nie tak...

Rysio usiadł przy stole i zaczął malować pisanki. Chciał, żeby były najpiękniejsze na świecie, ale farba kapnęła na skorupkę i zrobiła się plamka. Próbował poprawić – pisanka pękła. Zajączek westchnął i schował pękniętą skorupkę do kieszeni.

Nagle za oknem zaszeleściły liście. To jeżyk Igiełka przyszedł z wizytą. „Co ci jest, Rysiu?” – zapytał. Rysio pokazał popękane pisanki. Igiełka uśmiechnął się: „Nie martw się, one są piękne, bo zrobione z sercem. Babcia i tak będzie zachwycona!”

Rysio dodał do koszyka pachnące ciasto marchewkowe, ale koszyk okazał się za mały. Postanowił więc upleść nowy, większy z wikliny. Naciął gałązek, splótł je, ale koszyk się rozpadł. Rysio prawie się rozpłakał.

Wtedy zza chmury wyjrzała pani sowa Mądra Głowa. „Cierpliwości, mały przyjacielu” – powiedziała. „Każdy splot musi być mocny. Spójrz, robię tak, a potem tak”. Nauczyła go, jak splatać wiklinę powoli i dokładnie.

Rysio spróbował jeszcze raz. Tym razem koszyk wyszedł równy i solidny. Włożył do niego swoje pisanki (nawet te pęknięte), ciasto, kolorowe wstążki i kilka kwiatków. Koszyk był prześliczny.

Pobiegł do babci Zosi. Babcia otworzyła drzwi i zobaczyła koszyk. Przytuliła Rysia i powiedziała: „Najważniejsze, że pamiętałeś i włożyłeś w to całe serce. To najcenniejszy prezent”. Rysio uśmiechnął się i poczuł dumę.

Tego wieczoru Rysio wrócił do swojej norki, położył się na miękkim sianku i patrzył na gwiazdy. Czuł się szczęśliwy i spokojny. Zamknął oczy i zasnął, marząc o następnej Wielkanocy.