Przyjęcie w ogrodzie Marchewki

— Bajka do czytania —

W małym, słonecznym ogrodzie mieszkała wesoła Marchewka. Miała pomarańczowy nosek i zieloną czuprynkę, a wokół niej rosły inne warzywa – każde inne, każde piękne.

Marchewka uwielbiała tańczyć na grządce. Kiedy wiatr poruszał liśćmi, ona kiwała się w rytm i nuciła: „Hop, hop, pomarańczowy skok!”.

Pewnego dnia brokuł – mały, zielony kłębek – zapytał: „Czemu ty zawsze tańczysz solo?”. Marchewka uśmiechnęła się: „Bo nikt jeszcze nie chciał ze mną zatańczyć. Myślałam, że wolisz być cicho…”.

Brokuł podszedł bliżej: „Ja też lubię się ruszać! Aż mi się gałązki trzęsą!”. I tak zaczęli tańczyć razem – Marchewka i Brokuł, w rytm muzyki ptasich treli.

Niedługo dołączył czerwony pomidor, kręcąc się jak baletnica, a potem kukurydza w złotych kolbach, która stukała rytmicznie: „puk, puk, puk”.

Nawet ziemniak, który zwykle drzemał pod ziemią, wystawił brązowy nos i zaczął tańczyć na jednej nodze: „Ja też chcę się bawić!” – zawołał.

Warzywa ustawiły się w kółko i tańczyły tak radośnie, że słońce uśmiechało się z nieba, a małe dzieci, które zobaczyły ten taniec, zaczęły chichotać.

A gdy zapadł zmrok, wszystkie warzywa usiadły zmęczone na grządce. Marchewka szepnęła: „Dziękuję, że ze mną tańczyliście. Było kolorowo i pysznie!”. Brokuł dodał: „Każdy smak jest dobry, jeśli tylko spróbujesz”.

Nad ogrodem zapaliły się gwiazdy. Marchewka ziewnęła, pomidor zamknął oczy, a ziemniak schował się z powrotem do swojej ciepłej ziemi. Wszędzie zapanowała cisza. „Dobranoc, ogrodzie, dobranoc” – szepnął wiatr i wszystko zasnęło spokojnie.