Tygrysek Tadek i Gwiazda Cierpliwości

— Bajka do czytania —

W ciepłej dżungli, gdzie liście szeptały cicho, a słońce malowało złote plamy na ziemi, mieszkał mały tygrysek o imieniu Tadek. Miał mięciutkie, pomarańczowe futerko w czarne paski i wielkie, błyszczące oczy, które zawsze patrzyły z ciekawością.

Tadek bardzo chciał nauczyć się skakać wysoko, tak jak jego tata. Tata potrafił przeskoczyć nawet najgrubsze pnie drzew! Tadek próbował raz, drugi, ale za każdym razem lądował na miękkim mchu. – Nie umiem! – mruknął smutno i usiadł pod wielkim kwiatem.

Wtedy zobaczył małą mrówkę, która niosła ogromny liść. Mrówka szła powoli, krok za krokiem, a liść był od niej trzy razy większy. – Mrówko, po co się tak męczysz? – zapytał Tadek. – To za ciężkie dla ciebie! – Mrówka uśmiechnęła się i powiedziała: – Krok po kroku, mały tygrysku. Nie muszę od razu, ważne, że idę.

Tadek pomyślał o tym, co powiedziała mrówka. Postanowił spróbować jeszcze raz, ale tym razem nie skakać od razu wysoko. Najpierw podskoczył troszeczkę, potem wyżej, a potem jeszcze wyżej. Za każdym razem czuł, jak jego łapki stają się silniejsze.

Po kilku dniach Tadek potrafił już przeskoczyć mały kamyk. Po tygodniu – mały krzaczek. A po miesiącu – nawet niski pieniek! Był bardzo dumny, ale wiedział, że to dopiero początek.

Pewnego wieczoru, gdy niebo zrobiło się granatowe, a na niebie zapaliły się pierwsze gwiazdy, Tadek stanął przed najgrubszym pniem w dżungli. Zamknął oczy, przypomniał sobie mrówkę i jej cierpliwość, a potem – hop! – przeskoczył go lekko jak piórko.

Tata tygrys pogłaskał go po głowie i powiedział: – Widzisz, synku? Każda wielka rzecz zaczyna się od małego kroku. Tadek uśmiechnął się szeroko i wtulił w miękkie futro taty.

Tej nocy, gdy księżyc świecił nad dżunglą, a gwiazdy migotały jak iskierki, Tadek zasnął spokojnie. Śniło mu się, że skacze po gwiazdach, a każda gwiazda była małym krokiem, który przybliżał go do marzeń. Dobranoc, mały tygrysku.