Bajka o tygrysie, który chciał być miły

— Bajka do czytania —

W głębokiej dżungli mieszkał wielki, pasiasty tygrys o imieniu Borys. Miał potężne łapy i głośny ryk, ale w sercu był bardzo samotny. Wszystkie zwierzęta bały się go i uciekały, gdy tylko się pojawiał. Borys nie rozumiał, dlaczego nikt nie chce się z nim bawić.

Borys westchnął ciężko i usiadł nad rwącym strumieniem. Widział, jak małpki skaczą po drzewach, a papugi kłócą się o najsłodsze owoce. On sam nie miał przyjaciół. Postanowił, że musi coś zmienić. Ale jak to zrobić, skoro wszyscy go unikali?

Pewnego ranka Borys zobaczył małego zajączka, który płakał pod krzakiem. Zajączek zgubił drogę do domu i bardzo się bał. Tygrys podszedł powoli, starając się nie robić hałasu. Zajączek zamarł ze strachu, ale Borys zapytał łagodnym głosem: 'Czy mogę ci pomóc?'.

Zajączek zdziwił się, że wielki tygrys mówi tak miło. Borys zaproponował, że pomoże mu znaleźć chatkę pod wielkim dębem. Szli razem przez las, a Borys opowiadał o swoich ulubionych miejscach. Zajączek przestał się bać i zaczął mu ufać.

Kiedy dotarli do celu, zajączek podziękował tygrysowi i pobiegł do mamy. Mama zajączka wyjrzała z chatki i uśmiechnęła się do Borysa. 'Jesteś dobrym tygrysem' – powiedziała. Borys poczuł ciepło w sercu. To było pierwsze miłe słowo, jakie usłyszał od kogoś w dżungli.

Wieść o dobrym tygrysie rozeszła się po lesie. Następnego dnia Borys pomógł wiewiórce zebrać orzechy, które rozsypały się po ścieżce. Potem przeniósł starego jeża przez strumień, bo ten bał się wody. Każdy dzień przynosił nową okazję, by okazać życzliwość.

Z czasem zwierzęta przestały się bać Borysa. Małpki zaprosiły go do zabawy w chowanego, a papugi uczyły go śpiewać. Tygrys odkrył, że bycie pomocnym i miłym jest o wiele przyjemniejsze niż straszenie innych. Jego ryk stał się cichszy, a uśmiech częstszy.

Pewnego wieczoru Borys usiadł na polanie i patrzył na zachód słońca. Wokół niego zebrały się wszystkie zwierzęta – zajączek, wiewiórka, jeż, małpki i papugi. 'Jesteś naszym przyjacielem' – powiedziały chórem. Borys zamknął oczy i uśmiechnął się. Wiedział, że prawdziwa siła tkwi w sercu, a nie w pazurach.