Trzy świnki i sekret przyjaźni

— Bajka do czytania —

W zaczarowanym lesie, gdzie kwiaty świeciły w nocy, mieszkały trzy małe świnki: różowa Rumianek, brązowa Jagódka i żółty Chrupek. Każda z nich miała swój mały domek – Rumianek pod krzakiem malin, Jagódka obok strumyka, a Chrupek w norce pod starym dębem. Uwielbiały spędzać czas razem, zbierając jagody i śpiewając piosenki.

Pewnego słonecznego poranka świnki znalazły pod dębem błyszczącą mapę. Na mapie narysowany był wijący się szlak, który prowadził do tajemniczego miejsca oznaczonego gwiazdką. – To musi być skarb! – zawołała Rumianek. – Ruszajmy w drogę! – dodała Jagódka, a Chrupek radośnie zakręcił ogonkiem.

Szlak wiódł przez gęsty las. Po chwili spotkały wiewiórkę, która smutno siedziała pod drzewem. – Gubiłam wszystkie orzeszki na zimę – zapłakała. Świnki spojrzały na siebie i bez wahania podzieliły się swoimi zapasami. Wiewiórka uśmiechnęła się i podarowała im świecący liść – pierwszy znak na mapie.

Idąc dalej, trafiły na strumyk, który zniknął pod wielkim kamieniem. Zza kamienia wystawały łapki bobra. – Zatkało nam wodę! – krzyknął bóbr. Świnki razem odsunęły kamień, a strumyk znów popłynął. Bóbr w podzięce dał im muszelkę – drugi znak.

Wreszcie dotarły do tęczowego mostu, który łączył dwa wzgórza. Ale most był niewidzialny! – Tęczowy most pokaże się tylko, gdy zrobimy coś razem – przypomniała sobie Rumianek. Świnki wzięły się za rączki, zamknęły oczy i pomyślały o tym, jak bardzo się kochają. Most zajaśniał wszystkimi kolorami tęczy.

Za mostem czekało źródło spełniające marzenia. Jednak każde z nich mogło wypowiedzieć tylko jedno życzenie. Rumianek szepnęła: Żeby w lesie zawsze było dość jagód. Jagódka dodała: Żeby wszyscy przyjaciele byli bezpieczni. A Chrupek: Żebyśmy nigdy nie przestawali się sobą dzielić. Źródło zaświeciło ciepłym blaskiem, a wokół zaczęły rosnąć najsłodsze owoce.

Świnki wróciły do domów zmęczone, ale szczęśliwe. Wiedziały, że największym skarbem nie były błyszczące przedmioty, ale chwile spędzone razem i pomoc innym. Zjadły kolację, umyły pyszczki i otuliły się miękkimi kocykami.

Nad lasem zapadła noc. Tysiące gwiazd mrugały do siebie, a księżyc kołysał chmury. Rumianek, Jagódka i Chrupek leżały w swoich łóżeczkach, słuchając szumu drzew. – Dobranoc, przyjaciele – szepnął wiatr. I wszystko wokół zapadło w cichy, spokojny sen.