Piksel i Błysk – przyjaciele z kosmosu

— Bajka do czytania —

W małym miasteczku pośród wzgórz mieszkało dwóch niezwykłych przyjaciół – Piksel i Błysk. Piksel był niebieskim robotem, który potrafił zamienić się w błyszczący samolot, a Błysk – czerwonym, który zmieniał się w szybki samochód. Obaj przylecieli z dalekiej planety, ale tak bardzo polubili Ziemię i ludzi, że postanowili zostać. Każdego dnia starali się pomagać mieszkańcom, chociaż czasem spierali się o to, kto jest lepszy.

Pewnego słonecznego poranka usłyszeli cichy płacz. To Zosia, mała dziewczynka z sąsiedztwa, szukała swojego pieska Reksia. – Zgubił się w lesie – szlochała. Piksel natychmiast poderwał się do góry: – Ja polecę i zobaczę go z nieba! – Zawołał. – A ja pojadę szybciej niż ty – odparł Błysk i zamienił się w auto. Każdy chciał być pierwszy, który znajdzie Reksia.

Kłótnia trwała coraz głośniej. Piksel krzyczał, że z góry widać wszystko, a Błysk, że z dołu jest bliżej do ziemi. W końcu Zosia powiedziała: – Nie musicie się kłócić. Możecie działać razem. Wtedy obaj roboty spojrzeli na siebie i zrozumieli, że dziewczynka ma rację.

Postanowili połączyć siły. Piksel wzbił się wysoko i wypatrzył Reksia uwięzionego w gęstych krzakach. – Jest tam, za wzgórzem, ale nie mogę wylądować, bo za dużo drzew! – krzyknął. Błysk podjechał na skraj lasu, ale droga była zbyt wąska. – Nie przejadę – zmartwił się. – Poczekaj, mam pomysł – powiedział Piksel i zwinął się w mały, zgrabny pojazd. – Wsiadaj na mnie – zaproponował Błysk. Razem, jeden na drugim, wcisnęli się między drzewa i dotarli do pieska.

Reksio był przestraszony i zaplątany w gałęzie. Błysk delikatnie rozgarnął krzaki swoimi sprawnymi ramionami, a Piksel podtrzymał pieska, żeby nie spadł. W kilka chwil uwolnili go i przynieśli z powrotem do Zosi. Dziewczynka przytuliła Reksia i podziękowała obu robotom: – Jesteście wspaniali, każdy z was! – powiedziała z uśmiechem.

Wieczorem, gdy księżyc zawisł nad miasteczkiem, Piksel i Błysk usiedli na swoim ulubionym dachu i patrzyli w gwiazdy. – Wiesz – zaczął Piksel – dzisiaj zrozumiałem, że nie chodzi o to, kto jest szybszy albo kto lepiej lata. – Tak – dodał Błysk – najważniejsze, że sobie pomogliśmy i uratowaliśmy Reksia. I że jesteśmy przyjaciółmi.

Zosia, słysząc ich rozmowę z okna, uśmiechnęła się i szepnęła dobranoc. A Piksel i Błysk, zmęczeni ale szczęśliwi, zapadli w cichy sen, otuleni blaskiem gwiazd, które przywiodły ich tak daleko od domu.