Bajka o małym traktorku, który pomógł farmie

— Bajka do czytania —

Na wielkiej farmie pod szczęśliwym niebem mieszkał mały traktorek o imieniu Ralf. Miał okrągłe, błyszczące kółka, wesoły czerwony lakier i mały silniczek, który terkotał cichutko jak świerszcz. Ralf bardzo chciał być taki jak duże traktory, które od rana do wieczora orały pole, ale był po prostu za mały. Pewnego dnia westchnął: „Chciałbym zrobić coś wielkiego, jak oni...”.

Farmer Janek usłyszał westchnienie i pogłaskał chłodną maskę traktorka. „Wielkość nie zawsze się liczy, Ralf. Każdy ma na farmie swoje zadanie. Również ty – musisz tylko znaleźć to, co potrafisz zrobić najlepiej.” Ralf nie był pewien, co to mogłoby być, ale postanowił rozejrzeć się po farmie.

Nagle zobaczył krzak jeżyn, który rozrósł się na ścieżce do sadu. Duże traktory nie mogły tam podjechać, bo gałęzie były zbyt gęste. Ralf wsunął się pod nie delikatnie i swoim małym przyczepką zebrał wszystkie dojrzałe owoce. „Pomogłem! – zawołał uradowany. – Będzie z nich pyszny dżem!” Farmer Janek uśmiechnął się i pokiwał głową.

Niedługo potem do Ralfa podeszły kury. „Mamy mnóstwo jajek, ale nie dajemy rady zanieść ich do kurnika!” Ralf podstawił swoją przyczepkę, a kury ostrożnie ułożyły w niej jajka. Przejechał powolutku, żeby żadno się nie stłukło, i dostarczył wszystko bezpiecznie. Kury gdakały z wdzięczności, a Ralf poczuł, jak jego silniczek radośnie bzyczy.

Później do Ralfa przygalopowały króliki. „Potrzebujemy siana dla nowych maluszków, ale stóg jest za gęsty dla naszych łapek!” Ralf bez wahania wjechał między bele siana, nabrał tyle, ile zmieściło się na przyczepce, i zawiózł do króliczej norki. Króliki skakały z radości, a małe króliczki jadły siano z apetytem.

Gdy słońce zaczęło zachodzić, Ralf zrozumiał, że choć nie jest największy, może pomóc każdemu po trochu. Farmer Janek pogłaskał go i powiedział: „Widzisz, Ralf? Twoje małe kółka zrobiły dziś więcej dobra niż niejedno wielkie koło. Dziękuję.” Ralf uśmiechnął się swoimi reflektorami i pojechał do stodoły.

Tam, pod miękkim sianem i przez szparę w dachu, zobaczył pierwszą gwiazdę. Silniczek zamruczał cichutko i Ralf zamknął swoje światełka. W całej stodole zapanowała cisza, a mały traktorek zasnął spokojnie, marząc o jutrzejszych małych pomocach, które znowu uczynią farmę szczęśliwą. Dobranoc, Ralf. Dobranoc, mały pomocniku.