Traktor i Koparka na Polnej Drodze

— Bajka do czytania —

Na małym, zielonym polu mieszkał sobie mały, czerwony traktor o imieniu Tomek. Tomek miał okrągłe, błyszczące oczy i wielkie, gumowe koła. Każdego ranka budził się z pierwszym promieniem słońca i jechał na pole, aby pomóc rolnikowi.

Pewnego dnia na polu pojawiła się nowa maszyna – wielka, żółta koparka o imieniu Kaja. Kaja miała długie ramię i ogromną łyżkę, którą mogła kopać głębokie doły. „Popatrz, jaki jestem duży i silny!” – powiedziała Kaja, podnosząc łyżkę wysoko w górę. Tomek uśmiechnął się grzecznie, ale poczuł się trochę mały.

Kaja zaczęła kopać dół pod nowy płot. Kopała i kopała, ale ziemia była twarda i sucha. Nagle jej łyżka utknęła w kamieniu. „Ojej, nie mogę jej wyciągnąć!” – zawołała Kaja, kręcąc się w kółko. Tomek podjechał bliżej. „Może ja ci pomogę?” – zaproponował cicho.

Tomek podjechał tyłem i swoimi mocnymi kołami popchnął kamień. Kamień drgnął, a Kaja mogła uwolnić łyżkę. „Dziękuję, Tomku! Jesteś bardzo silny!” – powiedziała Kaja z podziwem. „Razem jesteśmy silniejsi” – odpowiedział Tomek z uśmiechem.

Od tego dnia Tomek i Kaja pracowali razem. Kaja kopała doły, a Tomek przywoził ziemię i wyrównywał ścieżki. Kiedy Kaja była zmęczona, Tomek przynosił jej chłodną wodę z kałuży. A kiedy Tomkowi kończyło się paliwo, Kaja podwoziła go do stodoły.

Wieczorem, gdy słońce zachodziło, obie maszyny stały obok siebie na łące. Niebo zrobiło się pomarańczowe, a potem granatowe. Na niebie zapaliły się pierwsze gwiazdy. Tomek zamknął swoje okrągłe oczy, a Kaja opuściła swoje długie ramię. Były bardzo zmęczone, ale bardzo szczęśliwe.

„Dobranoc, Tomku” – szepnęła Kaja. „Dobranoc, Kaju” – odpowiedział cicho traktor. I oboje zasnęli spokojnie, a nad nimi migotały gwiazdy. Na polu zapanowała cisza, tylko wiatr delikatnie poruszał trawą.