Przyjaciele z Wielkiego Pola

— Bajka do czytania —

Na wielkim, złotym polu mieszkały dwa pojazdy – mały, zielony traktor Tomek i ogromny, czerwony kombajn Kuba. Każdego ranka wstawali, by pomagać rolnikowi w pracy.

Tomek uwielbiał jeździć wąskimi ścieżkami i wozić małe ładunki. „Jestem najszybszy na polu!” – piszczał radośnie, gdy mijał grządki marchwi.

Kuba zaś powoli, ale pewnie sunął przez łany zboża. „Jestem największy i najsilniejszy!” – dudnił z dumą, zbierając do swojego brzucha całe sterty kłosów.

Pewnego dnia Tomek zapytał: „Kuba, dlaczego ty nigdy nie jeździsz po moich ścieżkach?” Kuba westchnął: „Bo jestem za duży. Moje koła nie mieszczą się tam, gdzie twoje.”

Tomek poczuł się smutny. „A ja chciałbym być taki potężny jak ty” – szepnął. Kuba uśmiechnął się pod swoją wielką kabiną: „A ja chciałbym być taki zwinny jak ty. Ale spójrz – każdy z nas robi coś innego.”

Właśnie wtedy rolnik zawołał: „Tomek, przywieź mi małe worki z nasionami! Kuba, zbierz całe pole pszenicy!” I obaj pojechali, każde swoją drogą.

Gdy wrócili, Tomek powiedział: „Wiesz, bez ciebie pole zostałoby nieposprzątane. A beze mnie nasiona nie dotarłyby do ogrodu. Jesteśmy różni, ale razem tworzymy porządek.”

Kuba kiwnął swoim wielkim kołem: „Dokładnie. Każdy jest ważny. Nawet jeśli jeden jest mały, a drugi ogromny.”

Wieczorem, gdy słońce zaszło nad polem, obaj pojazdy stały obok siebie w stodole. Tomek cicho mruczał silnikiem, a Kuba sapał. „Dobranoc, przyjacielu” – powiedział Tomek. „Dobranoc, mały. Śpij spokojnie” – odpowiedział Kuba. I obaj zasnęli, patrząc na gwiazdy przez okno stodoły.