Traktor Tadek i kombajn Kuba

— Bajka do czytania —

Na wielkim, zielonym polu mieszkał mały, czerwony traktor o imieniu Tadek. Tadek miał okrągłe, błyszczące oczy i lubił warczeć: „Brum, brum!”. Każdego ranka wstawał wcześnie i jechał orać ziemię.

Pewnego dnia na pole przyjechał nowy przyjaciel – wielki, żółty kombajn o imieniu Kuba. Kuba był ogromny i miał wielkie koła. „Jestem kombajn i zbieram zboże!” – powiedział dumnie. Tadek spojrzał na niego z podziwem, ale też trochę się zmartwił.

„Jesteś taki duży, Kuba. Ja jestem mały i tylko orzę. Czy ty też potrafisz orać?” – zapytał Tadek. Kuba spróbował, ale jego wielkie koła grzęzły w miękkiej ziemi. „Ojej, nie umiem orać” – westchnął Kuba.

Tadek pomyślał chwilę. „A może ja spróbuję zbierać zboże?” – zaproponował. Podjechał do kłosów, ale jego małe kółka nie sięgały wysoko. „Nie mogę dosięgnąć” – powiedział smutno.

Wtedy mądry stary traktor, pan Bolek, podjechał do nich. „Każdy z was ma swoje zadanie. Tadek, ty orzesz ziemię, żeby była miękka. Kuba, ty zbierasz zboże, żebyśmy mieli chleb. Razem jesteście wspaniali!” – powiedział.

Tadek i Kuba spojrzeli na siebie i uśmiechnęli się. „To prawda! Ja orzę, a ty zbierasz. Każdy robi coś innego, ale razem pomagamy” – powiedział Tadek. Kuba kiwnął wielką głową.

Od tego dnia Tadek i Kuba pracowali razem. Tadek orał, a Kuba zbierał. Kiedy skończyli, pole było piękne, a w stodole pełno zboża. Wieczorem usiedli obok siebie i patrzyli na zachód słońca.

„Dobranoc, Tadku” – szepnął Kuba. „Dobranoc, Kubo” – odpowiedział Tadek. Gwiazdy na niebie mrugały do nich, a wiatr cicho szeleścił w polu. Wszystko było spokojne i dobre.