Bajka o tirze Tomku, który woził uśmiechy

— Bajka do czytania —

Wielki, czerwony tir o imieniu Tomek mieszkał w małej miejscowości pod Warszawą. Codziennie rano budził się z myślą o jednym: jak najszybciej dowieźć zabawki do dzieci w całej Polsce. Tomek był bardzo dumny ze swoich ogromnych kół i potężnego silnika, który mruczał głośno: „brm, brm, brm”.

Pewnego dnia Tomek wyruszył w trasę z pełną przyczepą klocków i pluszaków. Droga wiodła przez las, łąkę i małe miasteczka. Tomek jechał szybko i nie zwracał uwagi na nic dookoła – chciał tylko zdążyć przed zachodem słońca.

Nagle usłyszał cichutki płacz. Zatrzymał się i zobaczył małego, zielonego traktorki o imieniu Tadek. Tadek miał kłopot – jedno jego kółko ugrzęzło w błocie. „Pomóż mi, Tomku” – pisnął cieniutko. „Nie mam czasu” – odpowiedział Tomek i ruszył dalej z hukiem.

Po kilku minutach Tomek poczuł smutek. Nie mógł zapomnieć smutnych oczu Tadka. Zawrócił więc i pomógł traktorkowi wyciągnąć kółko. Tadek był bardzo szczęśliwy i podziękował mu serdecznie.

Gdy Tomek znów jechał, usłyszał kolejny cichy głos. To była mała wywrotka Zosia, która miała przebitą oponę. Tomek bez wahania zatrzymał się i wymienił oponę. Zosia obiecała, że kiedyś odwdzięczy się tym samym.

Droga zaczęła się robić długa i ciemna. Tomek bał się, że nie zdąży na czas. Ale nagle zobaczył z tyłu maleńkie światła – to Tadek i Zosia jechali za nim, by mu towarzyszyć. „Samotną drogę pokonuje się raźniej w gronie przyjaciół” – pomyślał Tomek.

Dojechał do celu tuż przed północą. Dzieci dostały zabawki i były bardzo szczęśliwe. Tomek zrozumiał, że najważniejsza jest nie tylko szybkość, ale też dobre serce.

Kiedy wrócił do swojego garażu, gwiazdy świeciły nad nim jasno. Tomek zamknął reflektory i cichutko mruknął: „Dobranoc, świecie. Dobranoc, przyjaciele”. Potem zasnął spokojnie, a jego silnik szeptał już tylko cichutko: „brm… brm…”.