Wielkie Tiry i Mała Gwiazdka

— Bajka do czytania —

W wielkiej, błyszczącej stacji benzynowej pod gwiazdami mieszkał Tir Tofik. Miał wielkie koła, mocny silnik i zawsze woził pyszne kanapki dla wszystkich tirów. Ale Tofik był smutny, bo myślał, że jest za mały, by pomóc największym ciężarówkom.

Pewnej nocy, gdy księżyc świecił jak lampa, przyjechała wielka ciężarówka o imieniu Grubas. Grubas miał ogromną przyczepę pełną zabawek, ale utknął w błocie. „Bum, bum!” – warczał silnik, ale koła tylko kręciły się w miejscu.

Tofik podjechał bliżej. „Czy mogę pomóc?” – zapytał cicho. Grubas zaśmiał się: „Ty? Jesteś malutki! Nie dasz rady!”. Tofik spuścił reflektory, ale nie odjechał. Zobaczył, że pod kołami Grubasa leży wielka gałąź.

„Może nie jestem silny, ale mam małe, zwinne koła” – pomyślał Tofik. Podjechał z boku i delikatnie, krok po kroku, odsunął gałąź swoim małym zderzakiem. Gałąź zsunęła się w rów!

Grubas spróbował jeszcze raz. „Wrrr, wrrr!” – i nagle koła chwyciły! „Udało się!” – zatrąbił radośnie. „Dziękuję, mały przyjacielu! Myślałem, że tylko wielkość się liczy, ale ty pokazałeś, że spryt i chęć pomocy są ważniejsze!”

Od tej nocy Tofik i Grubas zostali najlepszymi przyjaciółmi. Razem wozili kanapki i zabawki, a Tofik już nigdy nie czuł się za mały. Wiedział, że każdy, nawet najmniejszy tir, ma swoją supermoc.

Kiedy gwiazdy zaczęły mrugać sennie, Tofik zaparkował obok Grubasa i zamknął reflektory. „Dobranoc, przyjacielu” – szepnął wiatr. A Tofik śnił o drogach pełnych uśmiechów i o tym, jak fajnie jest pomagać innym.