Świnka Róża i jabłko przyjaźni

— Bajka do czytania —

Na zielonej polanie, wśród pagórków i kwiatów, mieszkała mała świnka o imieniu Róża. Miała różowe uszy i loczek na ogonku. Pewnego dnia zobaczyła w sadzie ogromne, czerwone jabłko. Zatrzymała się i pomyślała: „To musi być najlepsze jabłko na świecie! Chcę je mieć tylko dla siebie!”

Róża podbiegła do jabłoni i spojrzała w górę. Jabłko wisiało wysoko, ale świnka była sprytna. Ułożyła kilka kamieni i wspięła się na nie. Sięgnęła łapką i zerwała owoc. Był tak duży, że ledwo go uniosła. „Nikt nie ma takiego jabłka!” – cieszyła się.

W drodze do domu spotkała swojego przyjaciela, zajączka Kubę. Kuba skakał wesoło, ale gdy zobaczył jabłko, oczy mu się zaświeciły. „Różo, jakie piękne! Możesz mi dać kawałek?” – poprosił. Róża zmarszczyła nosek. „Nie, to moje! Samo znalazłam!” – powiedziała i poszła dalej.

Potem minęła wiewiórkę Zosię, która zbierała orzechy. Zosia zobaczyła jabłko i zagwizdała z podziwu. „Różo, podzielisz się?” – zapytała. Róża przytuliła jabłko do siebie. „Nie, jest tylko dla mnie!” – odpowiedziała i pobiegła szybko do domu.

W domu Róża położyła jabłko na stole i usiadła przed nim. Było takie piękne, ale… nagle zrobiło jej się smutno. Pomyślała o Kubie i Zosi, którzy zawsze dzielili się z nią marchewkami i orzechami. „Może nie o to chodzi, żeby mieć największe?” – szepnęła.

Róża wzięła głęboki oddech i pobiegła do sadu. Znalazła Kubę drzemiącego pod krzakiem. „Kuba, chodź! Podzielimy się jabłkiem!” – zawołała. Kuba ucieszył się i razem pobiegli do Zosi. Usiedli w kółku pod jabłonią, a Róża pokroiła jabłko na trzy równe części.

Każdy dostał kawałek. Gdy Róża ugryzła swój, był słodki jak miód. Ale jeszcze słodsze było to, że wszyscy się uśmiechali. „Najlepsze jabłko to takie, które dzielimy z przyjaciółmi!” – powiedziała Róża. Kuba i Zosia przytulili ją mocno. Słońce zachodziło, a na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy.

Wieczorem Róża położyła się spać z uśmiechem. Wiedziała, że prawdziwym skarbem jest przyjaźń i dzielenie się. Gdy zamknęła oczy, przyśniło jej się, że wszystkie zwierzęta z polany jedzą razem wielkie jabłko. Ciepły wiatr niósł ich śmiech hen, w stronę księżyca.