Bajka o śwince Pepie i błyszczących kamykach

— Bajka do czytania —

Dawno, dawno temu na małej, zielonej łące mieszkała świnka Pepa. Miała różowe uszka i loczek na ogonku, a najbardziej na świecie lubiła zbierać błyszczące kamyki.

Każdego dnia Pepa biegała po łące i szukała kamyków. Zbierała te małe i duże, okrągłe i podłużne, ale zawsze takie, które lśniły w słońcu. Jej skarbonka była już pełna, a Pepa wciąż zbierała kolejne.

Pewnego dnia przyjaciel Pepy, kotek Kicuś, przyszedł do niej smutny. „Pepo, zgubiłem swój ulubiony kamyk, który dostałem od babci” – powiedział.

Pepa spojrzała na swoją kolekcję. Miała ich tyle! Pomyślała, że może podarować Kicusiowi jeden ze swoich najpiękniejszych kamyków. Ale to był jej ulubiony – zielony jak trawa i świecący jak gwiazda.

Pepa zastanawiała się długo. W końcu podeszła do Kicusia i powiedziała: „Mam dla ciebie coś wyjątkowego. Ten zielony kamyk jest bardzo błyszczący. Dam ci go, żebyś już nie był smutny.”

Kicuś uśmiechnął się szeroko. „Dziękuję, Pepo! Jesteś najlepszą przyjaciółką!” Objął ją swoimi łapkami. Pepa poczuła ciepło w sercu. Było to przyjemniejsze niż zbieranie kamyków.

Wieczorem Pepa poszła do swojego łóżeczka. Spojrzała na gwiazdy za oknem i pomyślała, że dzielenie się z przyjaciółmi sprawia, że świat staje się jaśniejszy. Zamknęła oczy i zasnęła spokojnie, śniąc o błyszczących gwiazdach.

Nad łąką zapadła cicha noc. Gwiazdy mrugały do Pepy, a ona spała słodko, wiedząc, że prawdziwe skarby to nie kamyki, ale przyjaźń i dobroć. Dobranoc, mała świnko.