Tajemnica Świętego Mikołaja

— Bajka do czytania —

W małym miasteczku, gdzie zima malowała szyby w białe wzorki, mieszkał chłopiec o imieniu Jaś. Bardzo lubił słuchać opowieści o Świętym Mikołaju, który w wigilijną noc obdarowuje dzieci prezentami. Pewnego dnia postanowił sprawdzić, jak to jest być takim Mikołajem.

Jaś często myślał o tym, jak Mikołaj musi być szczęśliwy, rozdając tyle radości. Postanowił, że sam spróbuje zrobić coś dobrego dla innych. Wziął kolorowy papier i nożyczki, a potem usiadł przy stole, by zrobić małe laurki dla sąsiadów.

Najpierw narysował uśmiechniętego bałwanka dla pani Ani, która zawsze miała smutne oczy. Potem namalował złotą gwiazdkę dla pana Piotra, który mieszkał samotnie. Każda laurka była inna, bo Jaś chciał, żeby każdy poczuł się wyjątkowo.

Gdy laurki były gotowe, Jaś włożył je do koszyka i ruszył w odwiedziny. Zapukał do drzwi pani Ani, która otworzyła i zobaczyła uśmiechniętego chłopca z laurką w ręce. Oczy jej się zaświeciły, a na twarzy pojawił się wielki uśmiech. Powiedziała, że to najpiękniejszy prezent, jaki dostała od dawna.

Następnie Jaś poszedł do pana Piotra. Staruszek był bardzo wzruszony, gdy zobaczył złotą gwiazdkę. Opowiedział Jasiowi, że kiedy był mały, też wierzył w magię świąt. Teraz, dzięki Jasiowi, znów poczuł tę magię. Uściskał chłopca i zaprosił go na gorącą czekoladę.

Wieczorem, gdy Jaś wrócił do domu, poczuł w sercu ciepło, jakiego nigdy wcześniej nie znał. Zrozumiał, że dawanie radości innym jest lepsze niż dostawanie prezentów. Mama powiedziała mu, że właśnie to robi Święty Mikołaj – sprawia, że ludzie czują się kochani.

Tej nocy, gdy Jaś zasypiał, usłyszał cichy dźwięk dzwoneczków. Wyjrzał przez okno i zobaczył na niebie sanie ciągnięte przez renifery. Święty Mikołaj machnął do niego ręką, a Jaś wiedział, że to znak, że zrozumiał najważniejszą tajemnicę świąt.

Od tego dnia Jaś co roku przygotowywał małe niespodzianki dla innych. Już nie pytał, co dostanie pod choinkę, tylko myślał, komu może sprawić radość. A Święty Mikołaj, patrząc z nieba, uśmiechał się, bo wiedział, że w Jasiu mieszka prawdziwy duch świąt.

Kiedy nastała wigilijna noc, Jaś położył się spać z uśmiechem na twarzy. Czuł, że jego serce jest pełne ciepła, a gwiazdy na niebie świeciły dla niego wyjątkowo jasno. Zasnął spokojnie, marząc o tym, jak jutro znów będzie mógł komuś pomóc.