Bajka o św. Mikołaju

— Bajka do czytania —

Mała Zosia bardzo kochała święta Bożego Narodzenia. Co roku pisała list do św. Mikołaja, ale tym razem zdarzyło się coś niezwykłego – jej list porwał wiatr. Zosia była zmartwiona, ale mama powiedziała jej, że Mikołaj i tak wie o wszystkich dobrych uczynkach dzieci.

Zosia usiadła przy biurku i starannie napisała list. Prosiła w nim o wymarzoną lalkę i kolorowe kredki. Gdy tylko skończyła, otworzyła okno, żeby wpuścić trochę świeżego powietrza. Nagle silny podmuch wiatru wyrwał jej list z rąk i uniósł go wysoko w niebo. Zosia patrzyła z przerażeniem, jak papier znika za chmurami.

Z oczami pełnymi łez pobiegła do mamy. – Mamo, mój list poleciał! Mikołaj go nie dostanie! – szlochała. Mama przytuliła ją i powiedziała: – Nie martw się, kochanie. Święty Mikołaj ma wielkie serce i widzi wszystko, co robisz przez cały rok. Może zamiast pisać, pokażesz mu, jaka jesteś dobra?

Zosia zastanowiła się. Postanowiła, że zrobi coś miłego każdego dnia. Pomogła sąsiadce wnieść zakupy, podzieliła się ciasteczkami z koleżanką z przedszkola, a nawet nakarmiła głodnego ptaszka za oknem. Czuła, że robienie dobrych rzeczy sprawia jej radość.

Tymczasem w dalekiej Laponii św. Mikołaj przeglądał listy od dzieci. Nagle znalazł jeden, który wyglądał jakby przybył z wiatrem – był pomięty i poplamiony śniegiem. To był list Zosi! Mikołaj uśmiechnął się i powiedział do elfa: – Ta dziewczynka ma wyjątkowo dobre serce. Zobacz, ile dobra zrobiła, myśląc, że list zaginął.

W Wigilię Zosia znalazła pod choinką paczkę, której się nie spodziewała. Była w niej lalka i kredki – dokładnie to, o co prosiła. Do środka dołączona była mała karteczka. Na karteczce widniały słowa: „Dla Zosi, która zrozumiała, że najpiękniejszym prezentem jest dobroć. Twój przyjaciel, Święty Mikołaj.”

Zosia uśmiechnęła się od ucha do ucha. Teraz wiedziała, że magia świąt nie polega tylko na dostawaniu prezentów, ale na dzieleniu się życzliwością z innymi. Postanowiła, że przez cały rok będzie pamiętać o tym, by pomagać i sprawiać radość bliskim.

Od tamtej pory Zosia co roku pisała listy, ale zawsze przede wszystkim starała się być dobra. A św. Mikołaj, patrząc z nieba, cieszył się, że na świecie są takie dzieci jak ona. I tak oto bajka o św. Mikołaju uczy nas, że najważniejsze jest to, co nosimy w sercu.