Bajka o Małym Zingu, który znalazł przyjaźń

— Bajka do czytania —

Mały Zing mieszkał w kolorowym domku na słonecznej łące. Był małą, okrągłą kuleczką w kolorze błękitu, która uwielbiała podskakiwać i turlać się po trawie. Zing miał też swoją ulubioną zabawkę – świecącą, czerwoną gwiazdkę, która mieniła się w słońcu.

Pewnego dnia Zing wziął swoją gwiazdkę i poszedł na spacer. Po drodze spotkał Pysię, małą żółtą kuleczkę, która siedziała smutna pod stokrotką. – Co ci jest? – zapytał Zing. – Zgubiłam swoją błyszczącą kuleczkę – powiedziała Pysia. – Nie mam się czym bawić.

Zing spojrzał na swoją czerwoną gwiazdkę. Bardzo ją kochał, ale widział, że Pysia jest smutna. – Może chcesz pobawić się moją gwiazdką? – zapytał nieśmiało. Pysia uśmiechnęła się szeroko. – Naprawdę? Dziękuję! – zawołała radośnie.

Razem zaczęli turlać gwiazdkę po łące. Gwiazdka iskrzyła się i skakała, a Zing i Pysia śmiali się głośno. Nagle zza krzaczka wytoczył się mały, zielony Zing o imieniu Gucio. – Ale fajna zabawa! – powiedział. – Mogę się przyłączyć?

Zing bez wahania skinął głową. Teraz we trójkę bawili się jeszcze weselej. Gwiazdka latała z rąk do rąk, a na łące zrobiło się gwarno i radośnie. Każdy miał mnóstwo pomysłów na nowe gry.

Kiedy słońce zaczęło chylić się ku zachodowi, Pysia i Gucio podziękowali Zingowi za wspaniałą zabawę. – Jesteś super Zingiem – powiedziała Pysia. – Dzięki tobie odkryliśmy, że najlepiej bawić się razem. Zing poczuł ciepło w serduszku.

Wieczorem Zing wrócił do swojego domku. Położył gwiazdkę na poduszce obok siebie i pomyślał: „Dzielenie się sprawia, że radość rośnie, a przyjaciele są największym skarbem.”

Zamknął oczy, a gwiazdka delikatnie świeciła w ciemności. Na niebie zapaliły się pierwsze gwiazdy, a Zing zasnął spokojnie, śniąc o kolorowych przygodach i uśmiechniętych przyjaciołach. Dobranoc, mały Zingu.