Iskierka odwagi

— Bajka do czytania —

Kuba obudził się rano, bo usłyszał głośną syrenę strażacką. Podbiegł do okna i zobaczył czerwony wóz wyjeżdżający z remizy tuż obok jego domu. 'Mamo, tato, kiedyś też zostanę strażakiem!' – zawołał z wypiekami na twarzy.

Poprosił tatę, żeby razem poszli do remizy. Pan Paweł, strażak w niebieskim mundurze, przywitał ich z uśmiechem. 'Chcesz zobaczyć, jak wygląda nasza praca?' – zapytał. Kuba skinął głową i wszedł do wielkiego garażu, gdzie stał lśniący wóz.

Pan Paweł pokazał mu długą drabinę, węże i hełmy. 'To wszystko pomaga nam ratować ludzi i gasić pożary' – tłumaczył. Kuba dotknął hełmu i przez chwilę poczuł się jak prawdziwy strażak. Ale największe wrażenie zrobił na nim wóz – ogromny, czerwony i pełen przycisków.

'Czy strażacy tylko gaszą pożary?' – zapytał Kuba. Pan Paweł pokręcił głową. 'Nie tylko. Pomagamy też, gdy ktoś zamknie się w mieszkaniu, gdy zwierzę utknie na drzewie, albo gdy w lesie wybuchnie małe ognisko. Jesteśmy po to, by inni czuli się bezpieczni.'

Kuba zamyślił się. 'A jak się zostaje strażakiem? Trzeba być bardzo odważnym?' Pan Paweł przykucnął i powiedział: 'Odwaga jest ważna, ale jeszcze ważniejsze jest to, żeby umieć zapobiegać niebezpieczeństwom. Na przykład nie bawić się zapałkami, nie zostawiać włączonej kuchenki i zawsze słuchać rodziców.'

Kuba wrócił do domu pełen nowej wiedzy. Wieczorem pomógł tacie sprawdzić, czy czujnik dymu działa, i przypomniał mamie, żeby nie zostawiać świeczki bez nadzoru. 'Jesteś już prawie strażakiem!' – zaśmiał się tata.

Kiedy nadszedł czas snu, Kuba położył się w łóżku i patrzył przez okno na oświetloną remizę. Widział, jak w oknie miga ciepłe światło – to pan Paweł pilnował, by wszystko było w porządku.

Zamknął oczy, a przed jego oczami pojawiły się gwiazdy – błyszczały jak małe iskierki odwagi. 'Jutro też będę dbał o bezpieczeństwo' – szepnął cicho i zasnął spokojnie.