Strażak Sam i małe ognisko w lesie

— Bajka do czytania —

W małym miasteczku, gdzie wszystkie domki były kolorowe jak tęcza, mieszkał strażak Sam. Miał czerwony wóz z drabiną, która sięgała aż do chmur, i zawsze nosił błyszczący hełm.

Pewnego słonecznego dnia, gdy ptaszki śpiewały wesoło, Sam dostał sygnał: „Pomocy! Pomocy!”. To mały jeżyk Julek wołał z polany. Sam szybko wskoczył do wozu i pojechał na sygnale.

Na polanie, pod wielkim dębem, leżały suche liście i patyki. „Zobacz, Sam! Znalazłem ognisko!” – powiedział Julek i pokazał na dymiący stos. „Mama mówiła, że ogień jest ciepły, ale ja nie wiem, jak go rozpalić” – dodał.

Sam pokiwał głową: „Oj, Julek, ogień nie jest do zabawy. Może spalić twoje kolce, a nawet cały las. Musimy go zgasić, zanim się rozgniewa”. Sam wyjął gaśnicę, pstryknął i – psssst! – ogień zniknął w białej mgiełce.

„Dziękuję, Sam!” – pisnął Julek i przytulił się do hełmu. „A co z tymi patykami?” – zapytał. „Patyki są dobre do budowania mostków dla mrówek” – odpowiedział Sam i pokazał, jak złożyć je w mały mostek.

Wtedy z krzaków wyskoczyła wiewiórka Zosia. „Sam! Sam! Pomóż! Mój domek w dziupli się chwieje!” Sam przyjechał drabiną, podparł gałąź i powiedział: „Teraz będzie bezpiecznie. Pamiętajcie, w razie kłopotów zawsze wołajcie strażaka.”

Zwierzątka ucieszyły się i obiecały, że nigdy nie będą bawić się ogniem. Sam uśmiechnął się, bo wiedział, że pomaganie jest najważniejsze. „Jesteście dzielne” – powiedział i pogłaskał jeża po kolcach.

Gdy słońce schowało się za chmury, Sam wrócił do remizy. Włączył lampkę nocną, bo lubił, gdy wokół było cicho. „Dobranoc, małe zwierzątka” – szepnął i patrzył, jak na niebie zapalają się pierwsze gwiazdy.