Spacerowy skarb Kuby
Poznaj Kubę, który odkrywa, że spacer może być wielką przygodą pełną małych cudów.
Spacerowy skarb Kuby
Bajka do czytania
Ustawienia czytania
Rozmiar tekstu: normalna
Darmowy PDF z delikatnym brandingiem — możesz go udostępniać znajomym!
Wersja bez znaku wodnego dostępna w Premium.
— Bajka do czytania —
Kuba nie lubił spacerów. Wolał biegać, skakać i jeździć na rowerze. Każda propozycja wyjścia na spacer wywoływała u niego grymas niezadowolenia.
Pewnego popołudnia mama powiedziała: – Kubusiu, chodźmy na krótki spacer. Kuba skrzywił się i zapytał: – Po co? To takie nudne! Mama uśmiechnęła się tajemniczo i tylko podała mu kurtkę. Kuba niechętnie wyszedł z domu, tupiąc nogami.
Na początku szedł szybko, chcąc jak najszybciej wrócić do swoich zabawek. Ale po chwili mama wskazała palcem na chodnik. – Patrz – powiedziała cicho. Kuba spojrzał i zobaczył maleńką mrówkę, która niosła wielką igiełkę. Mrówka starała się ominąć kryzę w betonie, przekładając igiełkę raz w lewo, raz w prawo.
Kuba przystanął i przyglądał się przez dłuższą chwilę. Mrówka była taka malutka, a tak bardzo się starała. W końcu udało jej się przejść. Kuba poczuł radość, jakby sam wygrał małe zawody.
Kiedy ruszyli dalej, Kuba podniósł wzrok. Na niebie płynęły białe chmury. – Wygląda jak smok! – zawołał. Mama przytaknęła. – A ta obok jak miś. Kuba śmiał się, odnajdując w obłokach różne kształty.
Nagle poczuł przyjemny powiew wiatru. Liście na drzewach zaszeleściły. Kuba zamknął oczy i wsłuchał się w tę muzykę. – To lepsze niż moje zabawki – szepnął do siebie.
Mama zaprowadziła go do parku, gdzie rosły kolorowe kwiaty. Kuba pochylił się nad jednym stokrotki i poczuł jej delikatny zapach. – Pięknie pachnie – powiedział zaskoczony. Usiedli na ławce i patrzyli jak wiewiórka skacze po trawie.
Kiedy słońce zaczęło chować się za domami, mama oznajmiła, że czas wracać. Kuba aż się zdziwił: – Już? Nawet nie zauważyłem, jak minął czas. Uśmiechnął się do mamy i chwycił ją za rękę. Spacer wcale nie był nudny – pomyślał.
Wieczorem, gdy mama położyła go do łóżka, Kuba zamknął oczy. Widział jeszcze mrówkę, chmury i szeleszczące liście. Czuł się tak spokojny, jakby cały świat nucił mu kołysankę. Dobranoc, Kubo – wyszeptała mama, gasząc światło. Kuba uśmiechnął się w ciemności i zasnął słodko, marząc o następnym spacerze.
Po przeczytaniu
Zatrzymajcie się na chwilę. Te pytania pomagają dziecku opowiedzieć, co zapamiętało i jak zrozumiało historię.
Morał bajki
Czasem zwalniając kroku, można zobaczyć najpiękniejsze rzeczy.
Porozmawiajcie chwilę
- 1Co Kuba zobaczył na spacerze, co go zaciekawiło?
- 2Dlaczego Kuba na początku nie chciał iść na spacer?
- 3Jak Kuba czuł się pod koniec spaceru?
Redakcja Bajki za darmo
Bajki dla dzieci — doświadczenie w edukacji i rozwoju najmłodszych
📖 Słownictwo z bajki — nowe słowa dla dziecka
Rozmawiaj z dzieckiem o nowych słowach — to wspiera rozwój mowy i rozumienie tekstu.
Stwórz podobną bajkę z imieniem dziecka
Dziecko pokocha bajkę, w której samo jest bohaterem! Na podstawie tej opowieści stworzymy spersonalizowaną wersję z imieniem Twojego dziecka, tym samym przesłaniem i ulubionymi motywami.
Zamów tę bajkę wideo dla swojego dziecka
Spersonalizowana animacja inspirowana bajką „Spacerowy skarb Kuby” — z imieniem dziecka, zdjęciem i lektorem. Gotowa w kilka minut. Idealny prezent na każdą okazję.
Bez subskrypcji · MP4 na email · 48h na zwrot
Informacje o tej bajce
Spacerowy skarb Kuby
Bajka o spacerowaniu dla dzieci w wieku 4-7 lat. Czas czytania: około 4 minut. Pomaga dziecku docenić spokojne aktywności i uważność na otoczenie.
- Autor:
- Redakcja Bajki za darmo
- Opublikowano:
- Kategoria:
- Sport i aktywność
- Wiek dziecka:
- 4–7 lat
- Czas czytania:
- 4 min
- Morał:
- Czasem zwalniając kroku, można zobaczyć najpiękniejsze rzeczy.