Bajka o małym jeżyku, który uczył się dzielić

— Bajka do czytania —

W małym, zielonym lesie, pełnym krzaczków i wysokich traw, mieszkał mały, niebieski jeżyk o imieniu Sonic. Sonic był bardzo szybki – potrafił biegać tak prędko, że aż wiatr mu towarzyszył. Każdego dnia biegał po leśnych ścieżkach, szukając czegoś wyjątkowego.

Pewnego słonecznego poranka Sonic znalazł pod starym dębem trzy błyszczące, złote kamyki. Były piękne – lśniły jak małe gwiazdeczki. Sonic ucieszył się ogromnie, schował je do swojej kieszonki na brzuszku i pobiegł dalej.

Po chwili spotkał swoją przyjaciółkę, wiewiórkę Rudzię. Rudzia zbierała orzechy na zimę, ale była smutna, bo nie mogła znaleźć żadnego pod dużym orzechem. Sonic zobaczył, że Rudzia ma zmartwioną minkę.

'Rudziu, dlaczego jesteś smutna?' – zapytał Sonic. 'Bo nie mam żadnego orzecha, a moi przyjaciele czekają na wspólną zabawę' – odpowiedziała wiewiórka. Sonic pomyślał chwilę, a potem wyjął jeden ze swoich błyszczących kamyków.

'Mam pomysł! Jeśli nie masz orzechów, możemy pobawić się kamykami. Zobacz, jaki jest ładny!' – powiedział Sonic, podając Rudzi kamyk. Rudzia uśmiechnęła się szeroko i razem zaczęli toczyć kamyki po trawie.

Wkrótce dołączył do nich zajączek Kicuś, który też chciał się bawić. Sonic dał mu drugi kamyk, a trzeci zostawił dla siebie. Bawili się razem, śmiejąc się i skacząc. Kamyki turlały się po trawie, a słońce świeciło im prosto w oczy.

Wieczorem Sonic wrócił do swojej norki pod krzakiem. Miał tylko jeden kamyk, ale wcale nie był smutny. Wiedział, że dzielenie się z przyjaciółmi sprawiło mu więcej radości niż posiadanie trzech kamyków. Gdy kładł się spać, gwiazdy na niebie mrugały do niego jak małe, błyszczące kamyki.

Zasnął spokojnie, a w snach widział swoich przyjaciół, którzy uśmiechali się do niego. I wiedział, że następnego znów będzie biegał i szukał czegoś, czym mógłby się podzielić.