Śnieżynka i siedmiu krasnoludków

— Bajka do czytania —

Na wysokiej, puszystej chmurze mieszkała mała śnieżynka o imieniu Śnieżynka. Była lekka i błyszcząca jak diament. Pewnego dnia mocny podmuch wiatru sprawił, że Śnieżynka spadła z chmury prosto do lasu.

W lesie mieszkało siedmiu krasnoludków: Krzysio, Stasio, Zbysio, Wojtuś, Jasiu, Michał i Franio. Każdy z nich był inny – najwyższy był Krzysio, a najmniejszy Franio. Stasio uwielbiał śpiewać, Zbysio tańczyć, a Wojtuś gotować pyszną zupę. Kiedy zobaczyli Śnieżynkę, bardzo się zdziwili. – Kim jesteś? – zapytał Franio. – Jestem śnieżynką z chmury – odpowiedziała ze smutkiem. – Chciałabym wrócić do domu, ale nie wiem jak.

Krasnoludki postanowiły pomóc Śnieżynce. Usiadły w kręgu i zaczęły myśleć. – Wiem! – zawołał Krzysio. – Musimy zanieść ją na najwyższą górę w lesie – Górę Chmur. Stamtąd chmury są bardzo blisko, a wiatr może unieść ją z powrotem. Wszystkie krasnoludki zgodziły się z pomysłem i ruszyły w drogę.

Podróż nie była łatwa. Najpierw musieli przejść przez gęsty las, gdzie gałęzie zasłaniały drogę. Jasiu, który był bardzo silny, odgarniał gałęzie, a Michał oświetlał ścieżkę małą latarenką. Śnieżynka delikatnie leżała w dłoniach Zbysia, żeby się nie stopić. Szli powoli, ale zawsze razem i pomagali sobie nawzajem.

Kiedy dotarli do podnóża góry, zaczęło padać. Krople deszczu były duże i zimne. – Ojej, deszcz może stopić Śnieżynkę! – zawołał Wojtuś. Krasnoludki szybko zrobiły daszek z liści nad Śnieżynką. Franio zaśpiewał wesołą piosenkę, żeby odwrócić uwagę od zmartwień. Deszcz stopniowo ustał, a oni ruszyli dalej.

W końcu stanęli na szczycie góry. Niebo było pełne gwiazd, a chmury wisiały tuż nad nimi. – Teraz potrzebujemy silnego wiatru – powiedział Stasio. Krasnoludki trzymały się za ręce i zaczęły tańczyć, wzywając wiatr. Nagle powiał wiatr, który delikatnie uniósł Śnieżynkę w górę, prosto do jej chmury.

Śnieżynka spojrzała w dół i zawołała: – Dziękuję, przyjaciele! Będę do was przychodzić każdej zimy i przynosić śnieg! Krasnoludki pomachały jej na pożegnanie, a potem wróciły do swojego ciepłego domku. Tam czekała na nie gorąca herbata i miód. Zmęczone, ale szczęśliwe, położyły się do łóżek. Śnieżynka na chmurze migotała jak mała gwiazdka, a krasnoludki zasypiały, marząc o swojej przygodzie.