Bajka o śnieżce

— Bajka do czytania —

W tajemniczym, zimowym lesie, gdzie drzewa okryte były puszystą białą kołdrą, mieszkała maleńka śnieżka. Była okrągła, błyszcząca i bardzo mała – mniejsza od wszystkich innych śnieżnych kulek, które leżały na polanie. Każdego ranka patrzyła na duże śnieżki, które tańczyły na wietrze, i martwiła się, że jest zbyt drobna, by być ważna.

Pewnego dnia śnieżka wybrała się na spacer. Szła po cichutku między srebrzystymi gałęziami, aż dotarła do miejsca, gdzie słońce przebijało się przez chmury. Nagle usłyszała cichutki płacz. To była mała wiewiórka, która zgubiła drogę do swojej dziupli.

– Nie martw się – powiedziała śnieżka cichutko. – Pamiętam, gdzie mieszkasz. Tędy, za tym starym dębem. – Wiewiórka uśmiechnęła się i pobiegła w stronę, którą wskazała śnieżka. „Jaka jestem szczęśliwa, że mogłam pomóc” – pomyślała śnieżka.

Idąc dalej, napotkała zajączka, który próbował dosięgnąć gałązki z jarzębiną, ale była za wysoko. Śnieżka bez wahania wskoczyła na kamień, a potem na śniegowy pagórek i pokazała mu, jak podskakiwać. Zajączek szybko zdobył smaczne jagody.

Potem śnieżka zobaczyła płatki śniegu układające się w małe wzory na szybie starej chatki. „Jakie to piękne” – szepnęła i postanowiła narysować na zamarzniętej kałuży serce dla swoich leśnych przyjaciół. Każdy, kto przechodził obok, uśmiechał się na ten widok.

Gdy zapadł wieczór, śnieżka wróciła na polanę. Tam spotkała inne śnieżki, które patrzyły na nią z podziwem. – Jesteś mała, ale zrobiłaś tak wiele dobrego – powiedziała największa śnieżka. – Uświadomiłaś nam, że wielkość nie ma znaczenia.

Śnieżka poczuła, jak w jej lodowym serduszku robi się ciepło. Zrozumiała, że każdy – nawet najmniejszy – może być kimś ważnym. Wystarczy mieć dobre chęci i pomagać innym. Tego wieczoru gwiazdy świeciły jaśniej niż zwykle.

Leśne zwierzęta przyniosły śnieżce małą gałązkę z brokatem i powiedziały: – To dla ciebie, za twoją dobroć. Śnieżka uśmiechnęła się szeroko i obiecała, że zawsze będzie taka, jaka jest. I tak zasnęła spokojnie, otulona miękkim śniegiem, pod rozgwieżdżonym niebem.