Bajka o Smoku, który lubił malować

— Bajka do czytania —

W Krainie Siedmiu Wzgórz, gdzie zamki miały wieże sięgające chmur, mieszkał wyjątkowy smok. Nie był jednak taki jak inne smoki – zamiast ziać ogniem i straszyć rycerzy, on… malował obrazy.

Smok nazywał się Grafitek, a jego łuski mieniły się wszystkimi odcieniami błękitu i fioletu. Każdego ranka siadał na łące przed swoją jaskinią i malował to, co widział: tańczące motyle, kropelki rosy na listkach, a nawet uśmiechnięte chmurki.

Pewnego dnia do Krainy Siedmiu Wzgórz przybyła księżniczka Lilia. Miała złote włosy i serce pełne ciekawości. Szukała przyjaciela, z którym mogłaby dzielić swoje sekrety. Gdy zobaczyła smoka malującego, podeszła cichutko. – Czy to twój zamek? – zapytała, wskazując na jaskinię. – Nie, to moja pracownia – odpowiedział Grafitek, mieszając farby na palecie.

Lilia usiadła obok smoka i przyglądała się, jak maluje. – A gdzie twój ogień? – spytała. – Nie lubię ognia – westchnął smok. – Inne smoki się ze mnie śmieją. Mówią, że powinienem być straszny, a ja wolę tworzyć piękno.

Księżniczka położyła dłoń na jego łuskowatej łapie. – Bycie sobą to największa odwaga – powiedziała łagodnie. – Pokaż mi, jak malujesz. I tak spędzili cały dzień. Lilia pokazała Grafitkowi, jak mieszać kolory, by uzyskać złoty zachód słońca, a smok nauczył ją, jak namalować uśmiech na twarzy smutnego kamienia.

Gdy zapadł zmierzch, a na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy, Grafitek i Lilia usiedli na wzgórzu. – Dziękuję, że jesteś moim przyjacielem – szepnął smok. – Jesteś najodważniejszym smokiem, jakiego znam – odparła księżniczka, tuląc się do jego ciepłego boku.

Noc była cicha i spokojna. Gwiazdy mrugały do nich przyjaźnie, a księżyc srebrzył łuski smoka. Grafitek zamknął oczy, czując, jak w jego sercu rozkwita spokój. Wiedział, że nie musi być straszny, by być kochanym – wystarczy, że jest sobą.

– Dobranoc, Grafitku – szepnęła Lilia, gdy smok już prawie spał. – Dobranoc, mała księżniczko – mruknął smok, a jego ostatnie westchnienie zamieniło się w kolorową mgiełkę, która otuliła całą krainę.

I tak, w Krainie Siedmiu Wzgórz, każdy mógł być sobą, a najpiękniejsze sny malowały się same na niebie. Gdy zamkniesz oczy, pomyśl o Grafitku – może i ty zobaczysz kolorowy sen.