Wesoła Śmieciarka i Nocne Porządki

— Bajka do czytania —

W małym miasteczku mieszkała wesoła śmieciarka o imieniu Giguś. Giguś miał błyszczące, żółte koła i uśmiech namalowany na przedniej masce. Każdej nocy, gdy dzieci kładły się spać, Giguś ruszał w trasę, by zbierać wszystkie śmieci.

Jego opony cichutko szeleściły po ulicach, a wielki pojemnik z tyłu mówił „klap, klap”, gdy wrzucał do środka worki pełne papierków i plastików. Giguś bardzo lubił swoją pracę, bo wiedział, że dzięki niemu miasto jest czyste i pachnące.

Pewnej nocy Giguś spotkał małego chłopca o imieniu Tolek, który siedział na schodkach swojego domu i patrzył w gwiazdy. – Dlaczego nie śpisz? – zapytał Giguś cichutko, żeby nie obudzić sąsiadów. – Bo nie mogę zasnąć – wyszeptał Tolek. – Martwię się, że śmieci za dużo i nikt ich nie sprzątnie.

Giguś uśmiechnął się swoją maską. – Nie martw się, mały przyjacielu. Ja sprzątam każdej nocy. To moja przygoda! Widzisz, jak ładnie błyszczy ulica po moim przejeździe? – I pokazał Tołkowi, jak pod światło latarni worki ze śmieciami tańczą w jego pojemniku.

Chłopiec spojrzał na czystą ulicę i westchnął z ulgą. – Dziękuję, Giguś. Jesteś prawdziwym bohaterem – powiedział. – Każdy może być bohaterem, pomagając innym – odparła śmieciarka. – Nawet mały gest, jak wrzucenie papierka do kosza, sprawia, że świat staje się piękniejszy.

Tolek obiecał, że od jutra będzie dokładnie segregował śmieci. Giguś pogłaskał go lekkim dźwiękiem klaksonu i pojechał dalej, zostawiając za sobą lśniące ulice.

Kiedy Giguś wrócił do garażu, słońce zaczynało wschodzić. Zmęczony, ale szczęśliwy, wyłączył silnik i zamknął swoje wielkie reflektory. Nad miastem pojawiły się ostatnie gwiazdy. – Dobranoc, mały Giguś – szepnął wiatr. – Dobranoc, miasteczko – odpowiedział cichutko Giguś i zasnął głębokim, spokojnym snem.

A w domku obok Tolek także zamknął oczy, wiedząc, że każdy ma swoją ważną rolę – nawet śmieciarka, która sprząta po cichu, gdy wszyscy śpią.