Błękitny Skarb Dzielenia

— Bajka do czytania —

W Błękitnym Lesie, gdzie drzewa miały niebieskie liście, a kwiaty świeciły w nocy jak gwiazdy, mieszkały małe stworzonka zwane Błękitkami. Każdy Błękitek miał swój mały domek w pniu drzewa i lubił zbierać skarby – błyszczące kamyki, kolorowe piórka i słodkie jagody.

Najmniejszy z nich, Błękitek, miał najpiękniejszą kolekcję. Każdego dnia znajdował coś nowego: migoczący kryształ, muszlę ślimaka i trzy fioletowe jagody. Chował wszystko do swojej skrzynki i nikomu nie pokazywał.

Pewnego dnia jego przyjaciółka Iskierka przyszła do niego z płaczem. – Zgubiłam swoją ulubioną Niebieską Perełkę – szlochała. – To prezent od babci. Błękitek spojrzał na swoją skrzynkę. Wiedział, że ma podobną perełkę, ale bardzo ją lubił.

– Nie mam twojej perełki – powiedział cicho i zamknął skrzynkę. Iskierka odeszła smutna. Wieczorem Błękitek nie mógł spać. Myślał o tym, jak Iskierka płakała i jak on sam czułby się, gdyby zgubił coś ważnego.

Następnego dnia Błękitek wziął swoją perełkę i poszedł do Iskierki. – Mam coś dla ciebie – powiedział nieśmiało. – To nie jest twoja perełka, ale możesz ją zatrzymać. Iskierka uśmiechnęła się szeroko i przytuliła go mocno.

– Dziękuję! – zawołała. – To najpiękniejszy prezent! Błękitek poczuł ciepło w sercu. Nagle jego skarby w skrzynce nie wydawały się już takie ważne. Ważniejsze było to, że Iskierka znów się uśmiecha.

Od tego dnia Błękitek zaczął się dzielić. Dawał kamyki na budowę mostku, piórka do ozdoby domków, a jagody na wspólną ucztę. Wszyscy Błękitki zaczęli się do siebie uśmiechać i bawić razem. Las stał się jeszcze radośniejszy.

Gdy nadszedł wieczór, Błękitek położył się w swoim domku. Przez okno widział migoczące gwiazdy. Czuł się szczęśliwy, bo wiedział, że dzielenie się z innymi sprawia, że radość rośnie jak kwiaty w lesie. Zamknął oczy i zasnął spokojnie, a gwiazdy nuciły mu cichą kołysankę.