Bajka o siedmiu koźlątkach

— Bajka do czytania —

W małym, przytulnym domku na skraju zielonej łąki mieszkała mama koza z siedmioma małymi koźlątkami. Każde z nich miało swoje ulubione zabawy, ale wszystkie uwielbiały słuchać bajek przed snem. Pewnego dnia mama musiała wyjść do lasu po jedzenie i zostawiła dzieci same w domu.

Mama koza zebrała wszystkie koźlątka wokół siebie i powiedziała: – Moje kochane, idę do lasu po soczystą trawę i świeżą wodę. Pamiętajcie, aby nikomu nie otwierać drzwi, dopóki nie wrócę. Wilk jest przebiegły i może próbować was oszukać.

Najmłodsze koźlątko, o imieniu Kicuś, zapytało: – Mamusiu, a jak poznamy, że to ty? Mama uśmiechnęła się i odpowiedziała: – Zapukam trzy razy i zaśpiewam: „Moje dzieci, otwórzcie drzwi, wasza mama wróciła już!”. Pamiętajcie, mój głos jest cichy i słodki, a wilk ma szorstki i gruby.

Gdy mama odeszła, koźlątka zamknęły drzwi na zasuwkę i bawiły się w chowanego. Nagle usłyszały pukanie: puk, puk, puk! – Otwórzcie, to ja, wasza mama! – zawołał ktoś grubym głosem. Koźlątka spojrzały przez szparę i zobaczyły wielkiego, szarego wilka.

Kicuś szepnął: – To nie mama! Mama ma cichy głos. Wilk rozzłościł się i pobiegł do kuźni, aby przekuć swój język na cieńszy. Wrócił i znów zapukał, tym razem śpiewając cichutko: – Moje dzieci, otwórzcie drzwi, wasza mama wróciła już!

Koźlątka usłyszały słodki śpiew i prawie otworzyły drzwi, ale starsze brat, Mądrus, powiedział: – Poczekajcie! Mama powiedziała, żebyśmy sprawdzili łapkę. Gdy wilk położył łapę na parapecie, koźlątka zobaczyły, że jest czarna i szorstka, a nie biała i miękka jak u mamy.

Wilk wpadł w szał i zaczął walić w drzwi. Na szczęście mama koza wracała właśnie z lasu. Zobaczyła wilka i zawołała głośno: – Precz, zły wilku! Wilk przestraszył się i uciekł w głąb lasu. Koźlątka otworzyły drzwi i przytuliły się do mamy.

Mama koza pogłaskała każde koźlątko po główce i powiedziała: – Jesteście bardzo dzielne i mądre. Dzięki temu, że słuchaliście i byliście ostrożni, nic wam się nie stało. Od tej pory koźlątka zawsze pamiętały, aby nie ufać obcym i słuchać rad mamy.

Wieczorem mama usiadła z nimi na wygodnej sofie i opowiedziała im jeszcze jedną bajkę. Koźlątka zasnęły spokojnie, tuląc się do siebie, a nad domkiem świeciły gwiazdy, które obiecały czuwać nad nimi całą noc.