Bajka o odważnym samolociku

— Bajka do czytania —

Na małym, zielonym lotnisku, gdzie trawa pachniała sianem, mieszkał sobie mały samolot o imieniu Felek. Felek był czerwono-biały, miał okrągłe, wesołe oczka i małe skrzydełka, które zawsze lekko drżały, kiedy tylko ktoś wspominał o locie. Bał się wysokości.

Każdego ranka Felek patrzył na inne samoloty, które z dumą wystartowały w niebo. One nie bały się w ogóle – latały wysoko, robiły pętle i lądowały z szerokim uśmiechem. Felek za każdym razem podjeżdżał na pas startowy, ale gdy przychodziło do oderwania się od ziemi, jego silniki cichły, a on sam wracał do hangaru.

Pewnego dnia starszy, mądry samolot o imieniu Stefan podszedł do Felka i powiedział: – Widzę, że się boisz. Ale pamiętaj, każdy z nas kiedyś się bał. Nawet ja. Felek zdziwił się, bo Stefan był najodważniejszym samolotem na lotnisku. – Naprawdę? – zapytał Felek.

– Naprawdę – odparł Stefan. – Najgorsze jest myślenie, że coś nam się stanie. A prawda jest taka, że gdy już wystartujesz, wiatr cię niesie, a niebo jest przyjaciółką. Spróbuj najpierw lecieć nisko, nad łąką. Zobaczysz, jak to przyjemne. Felek westchnął i skinął skrzydłem.

Następnego dnia, kiedy słońce wstało i obudziło kwiaty na łące, Felek postanowił spróbować. Podjechał na pas, zamknął oczy i dodał gazu. Jego silniki zawarczały, a koła oderwały się od ziemi. Lecia! Początkowo bardzo nisko, tuż nad trawą. Nad głową przelatywały mu ważki i motyle. Było cudownie.

Z każdym dniem Felek nabierał odwagi. Latał coraz wyżej – nad polami, nad lasem, a w końcu dotarł do pagórków, na których pasły się owce. Z góry wszystko wyglądało jak z obrazka: rzeki były wstążkami, a domki małymi pudełkami. Felek czuł, że skrzydła same go niosą.

Pewnego popołudnia zobaczył z góry małego kurczaczka, który zgubił się na polanie i płakał. Felek natychmiast zszedł niżej i zapytał, co się stało. – Nie mogę znaleźć drogi do domu – pisnął kurczaczek. Felek bez wahania wskazał mu kierunek swoim skrzydłem i odprowadził go bezpiecznie do kurnika.

Gdy wrócił na lotnisko, wszystkie samoloty mu biły brawo. Stefan uśmiechnął się i powiedział: – Widzisz? Odwaga to nie to, że się nie boisz. Odwaga to latanie, nawet jeśli trochę się trzęsiesz. Felek poczuł, że jego serce wypełnia radość. Od tego dnia latał codziennie i pomagał innym.