Bajka o wyścigowym sercu Iskierki

— Bajka do czytania —

W kolorowym miasteczku Błyskotkowo, gdzie każdy samochód miał swój garaż i marzenia, mieszkała mała czerwona Iskierka. Była najmniejszym samochodem wyścigowym w okolicy, ale miała największe serce. Każdego ranka ćwiczyła na torze, marząc o złotym pucharze.

Pewnego dnia ogłoszono Wielki Wyścig o Złoty Tłok. Przyjechały ogromne, lśniące auta: Błyskawiczny Błękit, Srebrny Strzała i Grzmot. Śmiali się z Iskierki: – Ty? Taka mała? Nie masz szans! – Ale Iskierka tylko uśmiechnęła się i szepnęła do siebie: – Liczy się nie wielkość, ale to, co w środku.

W dniu wyścigu słońce świeciło, a trybuny pękały w szwach. Start! Błękit i Strzała pomknęli jak wiatr, ale Iskierka jechała spokojnie, patrząc na innych. Nagle Grzmot zahaczył kołem o krawężnik i wpadł do rowu. Iskierka zatrzymała się: – Potrzebujesz pomocy? – Grzmot burknął: – Nie, jedź! – Ale Iskierka nie posłuchała. Pchnęła go swoim małym zderzakiem, aż wydostał się na tor.

Kiedy dojechali do zakrętu, Błękit i Strzała ścigali się tak szybko, że nie zauważyli leżącej na drodze gałęzi. Iskierka krzyknęła: – Uważajcie! – i z całych sił odepchnęła gałąź na bok. Błękit i Strzała zdążyli wyhamować. – Dziękujemy! – zawołali zdziwieni.

Meta była już blisko. Wszystkie samochody jechały ramię w ramię. Nagle Iskierka usłyszała cichy płacz – to mały, zielony gokart, który zgubił drogę. – Pomogę ci – powiedziała i zaprowadziła go do mamy. Na mecie czekała już tylko cisza. Iskierka przyjechała ostatnia, ale na trybunach rozległy się brawa.

Złoty Tłok wręczono… Iskierce! – Za największe serce w wyścigu – powiedział sędzia. Wszystkie auta klasnęły, a Błękit, Strzała i Grzmot przeprosili za śmiech. – Nauczyliśmy się, że pomaganie jest ważniejsze niż bycie pierwszym – powiedzieli.

Wieczorem Iskierka wróciła do garażu. Na niebie zapaliły się gwiazdy, a ona zamknęła reflektory i szepnęła: – Dobranoc, świecie. Jutro znów będę pomagać. I zasnęła spokojnie, marząc o nowych przygodach.

W Błyskotkowie wszystkie samochody spały już cicho. Tylko wiatr szeptał między oponami, a księżyc malował srebrne smugi na asfalcie. Iskierka śniła o złotym pucharze, ale jeszcze bardziej o tym, że jutro znów będzie mogła komuś pomóc.