Bajka o małym samochodziku, który szukał przyjaciela

— Bajka do czytania —

W małym, kolorowym miasteczku Motorkowo mieszkał sobie mały czerwony samochodzik o imieniu Ryś. Ryś miał błyszczące reflektory, okrągłe opony i wielkie marzenie – chciał być najszybszym samochodem na świecie. Codziennie rano wyjeżdżał na drogę i ścigał się z wiatrem, ale zawsze czuł, że czegoś mu brakuje.

Pewnego dnia Ryś postanowił wziąć udział w Wielkim Wyścigu Motorkowa. „Jeśli wygram, wszyscy będą mnie podziwiać!” – myślał. Przygotowywał się pilnie: mył karoserię, pompował opony i ćwiczył skręty. Na starcie stanęły inne samochody: zielony terenowiec Bąbel, żółta taksówka Iskierka i niebieski wóz strażacki Grom.

Wyścig rozpoczął się hukiem silników. Ryś pędził jak strzała, wyprzedzając wszystkich. Nagle usłyszał cichy płacz. To Iskierka stanęła na poboczu – miała przebitą oponę. „Nie mam czasu, muszę wygrać!” – pomyślał Ryś, ale coś go tknęło. Zatrzymał się i zapytał: „Potrzebujesz pomocy?”.

Iskierka uśmiechnęła się przez łzy. „Dziękuję, ale nie mam zapasowej opony”. Ryś rozejrzał się i znalazł w swoim bagażniku małą pompkę i łatkę. Pracowali razem, aż opona była jak nowa. Kiedy ruszyli dalej, Bąbel i Grom już dawno minęli metę. Ryś i Iskierka dojechali ostatni, ale nie byli smutni.

Po wyścigu Bąbel podszedł do Rysia. „Dlaczego się zatrzymałeś? Miałeś szansę wygrać!” – zapytał zdziwiony. Ryś odpowiedział: „Widziałem, że Iskierka potrzebuje pomocy. Bycie dobrym przyjacielem jest ważniejsze niż wygrana”. Wtedy Iskierka objęła Rysia światłami, a Grom zasalutował klaksonem.

Od tego dnia Ryś, Iskierka, Bąbel i Grom zostali najlepszymi przyjaciółmi. Codziennie razem jeździli po Motorkowie, pomagając innym – holując zaspane auta, gasząc małe pożary czy rozwożąc zakupy. Ryś odkrył, że prawdziwa radość nie pochodzi z wygranej, ale z dzielenia się dobrem.

Wieczorem, gdy na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy, Ryś zaparkował w swoim garażu. Czuł ciepło w silniku i spokój w sercu. Zamknął reflektory, westchnął cicho i pomyślał: „Jutro znów będę pomagał przyjaciołom”. I zasnął, otulony blaskiem księżyca.

W Motorkowie zapanowała cisza. Tylko gwiazdy mrugały do siebie, a mały czerwony samochodzik śnił o przygodach pełnych uśmiechów. Dobranoc, Rysiu. Dobranoc, mały przyjacielu.