Traktor Tosiek i wyścig wesołych kółek

— Bajka do czytania —

W małej, zielonej wiosce na skraju wielkiego lasu mieszkał mały, czerwony traktor o imieniu Tosiek. Tosiek miał wielkie, gumowe koła, lśniący pług i wesoły, pomarańczowy dźwięk klaksonu. Każdego ranka wstawał skoro świt i wyjeżdżał na pola, aby pomagać rolnikowi Jankowi.

Pewnego dnia, gdy Tosiek orał pole rzepaku, usłyszał daleki, głośny warkot. Zza pagórka wyjechały trzy błyszczące samochody: czerwony sportowy wóz o imieniu Fiu, niebieska limuzyna Blu i zielony dżip Skoczek. Ścigały się po asfaltowej drodze, aż kurz unosił się nad polami.

Fiu zatrzymał się obok Tosiaka i zaśmiał się: „Patrzcie, ktoś tu pracuje, zamiast się ścigać! Chyba nie potrafisz szybko jechać, prawda?” Tosiek poczuł się smutny, ale odpowiedział grzecznie: „Ja pomagam panu Jankowi, ale lubię też dobrą zabawę.”

Blu przytaknął: „Może zorganizujemy wyścig do starej kaplicy na wzgórzu? Tam jest pagórkowata ścieżka – zobaczymy, kto da radę!” Tosiek zawahał się, bo wiedział, że jego wielkie koła nie są do szybkiej jazdy po gładkim asfalcie. „Spróbuję” – powiedział cicho.

Wyścig rozpoczął się. Fiu pognał jak błyskawica, Blu płynnie sunął, a Skoczek skakał po nierównościach. Tosiek jechał powoli, ale gdy dotarł do stromego podjazdu w lesie, zobaczył, że Fiu utknął w błotnistej kałuży, a Blu ma przebitą oponę na ostrym kamieniu. Skoczek bezradnie stał obok, bo jego silnik zgasł z wysiłku.

Tosiek pomyślał chwilę. „Mam mocny pług i grube koła – mogę pomóc!”. Podjechał do Fiu, zaczepił pług o jego zderzak i mocno pociągnął. Fiu wyjechał z błota, mokry, ale cały. Potem Tosiek dał Bluu swoją zapasową oponę, a Skoczkowi pomógł odpalić silnik, podłączając się do niego kablem. Wszystkie samochody znów były sprawne.

Fiu spuścił reflektory ze wstydu. „Przepraszam, Tosiaku – myślałem, że liczy się tylko szybkość, ale ty nas uratowałeś. Jesteś prawdziwym bohaterem!” Tosiek uśmiechnął się szeroko. „Każdy z nas jest inny, ale razem możemy wszystko” – powiedział. Potem wrócili do wioski powoli, śpiewając piosenki, a gwiazdy na niebie świeciły im ciepło.

Gdy Tosiek wjechał do swojej stodoły, poczuł zmęczenie, ale i ogromną radość. Rolnik Janek pogładził go po chłodnym dachu. „Dobranoc, Tosiaku” – szepnął. Tosiek zamknął reflektory, a wokół zapanowała cisza, przerywana tylko cichym bzyczeniem świerszczy. Mały traktor zasnął spokojnie, marząc o przygodach, które jeszcze przed nim.