Mały samochodzik i wielka pomoc

— Bajka do czytania —

Mały czerwony samochodzik o imieniu Franio mieszkał w dużym garażu razem z innymi autami. Były tam ogromne ciężarówki, szybkie auta wyścigowe i lśniące limuzyny. Franio był najmniejszy, ale miał największe serce ze wszystkich.

Każdego ranka wielkie auta wyjeżdżały z hukiem na drogi, a Franio zostawał w garażu. „Jestem za mały, żeby komuś pomóc” – myślał smutno. Ale pewnego dnia usłyszał cichy płacz. To wielka ciężarówka o imieniu Tadek miała kłopot – jej koło ugrzęzło w błocie.

„Nie dam rady ci pomóc, jestem za mały” – powiedział Franio. Ale Tadek westchnął: „Nawet małe kółko może popchnąć duże, jeśli tylko spróbuje”. Franio nabrał odwagi i podjechał blisko. Zaczął pchać z całych sił, a jego silnik warczał cichutko.

Nagle zobaczył, że pod kołem Tadka leży wielki kamień. Franio wsunął się pod spód i małym zderzakiem odsunął go na bok. Koło Tadka uwolniło się z błota! „Udało się! Dziękuję, mały przyjacielu!” – zawołał Tadek.

Od tego dnia Franio wiedział, że rozmiar nie ma znaczenia. Każdy może pomóc na swój sposób. Inne auta też zaczęły prosić go o drobne przysługi, a Franio czuł się ważny i szczęśliwy.

Gdy zapadł wieczór, wszystkie auta wróciły do garażu. Franio był zmęczony, ale bardzo radosny. Położył się na miękkiej poduszce z opon i zamknął oczy. Przez okno garażu widział migoczące gwiazdy.

„Dobranoc, gwiazdy” – szepnął Franio. „Dobranoc, mały samochodziku” – odpowiedziały gwiazdy mrugając. I tak Franio zasnął spokojnie, marząc o kolejnych przygodach, w których mógłby komuś pomóc.