Rycerz Tomek i Smok o Złotym Sercu

— Bajka do czytania —

Dawno, dawno temu, w krainie pełnej zielonych pagórków i błyszczących strumieni, mieszkał mały rycerz o imieniu Tomek. Miał on lśniącą zbroję, którą dostał od dziadka, i drewniany miecz, którym potrafił machać szybciej niż wiatr.

Pewnego dnia w królestwie rozeszła się wieść, że w pobliskiej jaskini zamieszkał ogromny smok. Mówiono, że zieje ogniem i straszy wszystkich mieszkańców. Król ogłosił, że kto pokona smoka, otrzyma worek złotych monet i tytuł najodważniejszego rycerza w krainie.

Tomek bardzo chciał pomóc swoim przyjaciołom, ale nie lubił walczyć. Wolał zbierać kwiaty i rozmawiać z ptakami. Mimo to wziął swój miecz i wyruszył w stronę jaskini, bo wierzył, że może rozwiązać sprawę inaczej niż siłą.

Gdy dotarł na miejsce, usłyszał przeraźliwy ryk. Ale zamiast strachu, poczuł ciekawość. Smok był wielki, a jego łuski mieniły się jak tęcza. Tomek podszedł bliżej i zapytał: „Czemu tak głośno krzyczysz?” Smok zdziwił się, bo nikt nigdy nie pytał go o zdanie.

Okazało się, że smok wcale nie chciał straszyć. Miał złamane skrzydło i nie mógł latać, a jego ryk to był płacz z bólu i samotności. Tomek opatrzył skrzydło delikatnie liśćmi i powiedział: „Pomogę ci, jeśli obiecasz, że nie będziesz straszyć ludzi.” Smok obiecał i uśmiechnął się szeroko.

Razem wrócili do wioski. Ludzie początkowo bali się smoka, ale gdy zobaczyli, że niesie Tomka na grzbiecie, a zamiast ognia puszcza kolorowe bąbelki, zaczęli się śmiać i klaskać. Król ogłosił smoka przyjacielem królestwa, a Tomka nagrodził za mądrość i dobroć.

Od tamtej pory smok uczył dzieci latać na swoich plecach, a Tomek codziennie odwiedzał go z koszykiem ciastek. Wszyscy żyli w zgodzie, a w krainie zapanował spokój i radość.

Gdy zapadł wieczór, Tomek położył się w swoim łóżku, a przez okno widział gwiazdy migoczące nad jaskinią smoka. Zamknął oczy, słysząc cichy, przyjazny pomruk nowego przyjaciela. Dobranoc, mały rycerzu – szepnął wiatr, a sny były lekkie jak piórka.