Błyszczący kamyk Kasi

— Bajka do czytania —

W błękitnym jeziorze, wśród zielonych wodorostów, mieszkała mała rybka o imieniu Kasia. Kasia miała coś wyjątkowego – mały, okrągły kamyk, który mienił się wszystkimi kolorami tęczy.

Każdego ranka Kasia brała kamyk w swoje płetwy i pływała z nim między kamieniami. Słońce odbijało się w nim i tworzyło na dnie tańczące światełka. Kasia myślała: „To mój największy skarb!”

Pewnego dnia spotkała rybkę Olka. Olek smutno patrzył na pustą muszelkę. „Zgubiłem moją muszelkę” – powiedział cicho. Kasia spojrzała na swój kamyk i przez chwilę się zawahała.

Ale potem uśmiechnęła się i podpłynęła do Olka. „Olek, chcesz pobawić się moim kamykiem? Razem będą błyszczeć dwa razy mocniej!” Olek ucieszył się i od razu zapomniał o smutku.

Rybki wirowały wesoło wodząc kamykiem. Nagle pojawiła się mała złota rybka Zosia. „Ale piękny! Czy mogę też?” – zapytała nieśmiało. Kasia skinęła głową, a Zosia dołączyła do zabawy.

Trzy rybki pływały dookoła kamyka, a ten mienił się coraz jaśniej. Kasia zrozumiała, że skarb staje się jeszcze piękniejszy, gdy dzieli się nim z przyjaciółmi. Nie była już sama, a jej serce wypełniła radość.

Gdy słońce zaczęło chować się za górami, rybki pożegnały się. Kasia położyła kamyk obok swojej kryjówki wśród wodorostów. Była zmęczona, ale bardzo szczęśliwa.

Nad jeziorem zapaliły się pierwsze gwiazdy. Kasia zamknęła oczy, a wodorosty kołysały ją do snu. Śniła o swoich przyjaciołach i o tym, jak dobrze jest dzielić się z innymi. Dobranoc, mała rybko.