Bajka o rybach, które nauczyły się dzielić

— Bajka do czytania —

W podwodnym świecie, gdzie wodorosty tańczyły w rytm prądów, a muszelki błyszczały jak perły, mieszkały trzy małe rybki: Złotka, Srebrzysta i Tęczowa. Każda z nich miała swój ulubiony zakątek wśród koralowców, ale pewnego dnia wydarzyło się coś, co zmieniło wszystko.

Złotka uwielbiała zbierać bursztynowe kamyki. Jej grota lśniła od tych skarbów, a ona spędzała godziny na układaniu ich w stosy. Srebrzysta natomiast kolekcjonowała muszelki w odcieniach perłowego różu i błękitu. Tęczowa, najmniejsza z nich, zbierała wszystko, co mieniło się kolorami: kawałki szkła, koralowce, a nawet piórka mew, które spadły do wody.

Pewnego dnia do zatoki wpłynęła wielka, ciemna chmura. To był muł, który wzburzył się po burzy. Woda stała się mętna, a prąd porwał wszystkie skarby rybek. Złotka, Srebrzysta i Tęczowa popłynęły w pościgu, ale ich kolekcje rozsypały się po całym dnie oceanu.

Zrozpaczone rybki spotkały się przy starym wraku statku. Złotka płakała bursztynowymi łzami, Srebrzysta drżała, a Tęczowa smutno machała ogonkiem. Wtedy z cienia wypłynął stary, mądry Dorsz. Miał siwe wąsy i okulary z muszelek. 'Dlaczego tak się smucicie?' zapytał.

Opowiedziały mu o swoich stratach. Dorsz uśmiechnął się i powiedział: 'Wasze skarby nie przepadły. Popłyńcie razem, a znajdziecie je wszystkie. Ale tym razem podzielcie się nimi.' Rybki spojrzały po sobie zdziwione. Zawsze trzymały swoje skarby tylko dla siebie.

Postanowiły spróbować. Popłynęły w trójkę, zaglądając w każdą szczelinę rafy. Złotka znalazła perłową muszelkę Srebrzystej, Srebrzysta odnalazła kolorowe piórko Tęczowej, a Tęczowa wypatrzyła bursztynowy kamyk Złotki. Każda z nich oddawała znaleziony skarb właścicielce z radością.

Gdy wszystkie skarby wróciły do właścicielek, rybki postanowiły zrobić coś niezwykłego. Złożyły je wszystkie w jednym miejscu – w wielkiej muszli przy wraku. Teraz każda rybka w zatoce mogła podziwiać ich kolekcję. Złotka, Srebrzysta i Tęczowa pływały razem, ciesząc się, że mogą się dzielić.

Od tego dnia w podwodnym świecie zapanowała harmonia. Rybki nauczyły się, że wspólne skarby dają więcej radości niż te schowane w grocie. A stary Dorsz często przychodził, by posłuchać, jak rybki opowiadają o przyjaźni i dzieleniu się.