Rudolf – renifer z długimi nogami

— Bajka do czytania —

W małym, zielonym lesie, pełnym świerków i jagód, mieszkał mały renifer o imieniu Rudolf. Rudolf nie był taki jak inne renifery – miał bardzo, bardzo długie nogi. Kiedy biegał, często się potykał, a kiedy skakał, jego długie nogi plątały się w gałęziach. Inne renifery czasem się z niego śmiały, a Rudolf czuł się wtedy smutny. Zastanawiał się, dlaczego właśnie on ma takie dziwne nogi.

Pewnego dnia Rudolf bawił się z przyjaciółką Zosią, wiewiórką. Zosia uwielbiała zbierać orzechy i wspinać się na drzewa. Nagle usłyszeli cichy płacz. To mała sarenka Kasia utknęła na stromym kamiennym pagórku, skąd nie mogła zejść. Bała się skoczyć, bo było za wysoko. Wszystkie zwierzęta zebrały się pod pagórkiem, ale nikt nie potrafił pomóc.

Rudolf spojrzał na swoje długie nogi. Nagle przyszła mu do głowy myśl. Podszedł do pagórka i ostrożnie wyciągnął jedną nogę, potem drugą. Jego długie nogi sięgnęły prawie do samego szczytu! Kasia chwyciła się jego nogi i powoli zsunęła się w dół, jak po drabinie. Wszystkie zwierzęta zaczęły klaskać i wołać: "Brawo, Rudolf!"

Od tego dnia inne renifery patrzyły na Rudolfa z podziwem. Zrozumiały, że jego długie nogi, z których się śmiały, są naprawdę przydatne. Rudolf przestał być smutny. Zdał sobie sprawę, że każdy ma coś, co go wyróżnia, i że to wcale nie jest złe.

Tego wieczoru, gdy słońce zachodziło za lasem, mama renifera podeszła do Rudolfa i powiedziała: "Widzisz, kochanie? To, co wydawało się wadą, okazało się twoją siłą. Zawsze w to wierzyłam." Rudolf uśmiechnął się szeroko i wtulił w miękkie futro mamy.

Potem położył się na mchu i patrzył na gwiazdy, które zaczynały pojawiać się na niebie. Był zmęczony, ale szczęśliwy. Przytulił swoje długie nogi i pomyślał: "Jestem dokładnie taki, jaki powinienem być."

W lesie zapanowała cisza. Tylko od czasu do czasu wiatr poruszał gałęziami. Rudolf zapadł w głęboki sen, a jego długie nogi spoczywały wygodnie na mchu. Nad nim świeciły gwiazdy, a jedna z nich mrugała do niego tak, jakby mówiła: "Dobranoc, mały reniferze."